FAMILIE 109. 



— COMPOSITAE. — 



403 



Biologische bijzonderheid. De planten van dit geslacht worden niet door 

 slakken gegeten. 

 Omtrent de bestuiving geldt, wat daarover bij Leontodon is gezegd. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van liet geslacht Crepis. 



A. 



Haren der haarkroon sneeuwwit, buigzaam. 



a. Vrucht 10-ribbig, alle of de middelste langgesnaveld. Hoofdjes vrij groot. 



aa. Hoofdjes voor het opengaan knikkend. Omwindselbladen van buiten grijs 



behaard en met langere, zachte haren bezet. Snavels der buitenste vruchten 



korter dan de vruchten en door het omwindsel ingesloten, die der binnenste 



langer dan de vrachten en buiten het omwindsel uitstekend. V. foetida blz. 463. 



bb. Hoofdjes voor het opengaan rechtopstaand. 



aaa. Stelen der bloemhoofdjes en omwindsels stijfborstelig, groen. Vrucht 

 iets langer dan de snavel. Haarkroon weinig boven het omwindsel 



uitstekend C. st-tosa blz. 464. 



bbb. Stelen der bloemhoofdjes en omwindsels bijna kaal of kort behaard. 

 Haarkroon ver boven het omwindsel uitstekend. C. taraxacifolia blz. 464. 



b. Vrucht naar boven versmald, 10-13-ribbig, niet of zeer kort gesnaveld. Haarkroon 

 iets langer dan het omwindsel. Stengel bebladerd, de onderste bladen gesteeld. 

 Hoofdjes scherm-pluimvormig bijeen. 



aa. Stengelbladen met geoorden, getanden, maar niet pijlvormigen voet stengel- 

 omvattend. Vrucht 13-ribbig. Bladen vlak, meestal aan den voet vinspletig. 

 Omwindselbladen van binnen aanliggend zijdeachtig behaard. Buitenomwind- 



selbladen afstaand. Stijl goudgeel C. biennis blz. 464. 



bb. Stengelbladen met pijlvormigen voet stengelomvattend. Vrucht 10-ribbig. 



aaa. Stelen der hoofdjes naar boven iets verdikt. Buitenomwindselbladen 

 afstaand. Algemeene bloembodem met franje. Stijl bruin. Plant grijs- 

 groen . kort behaard. Stengelbladen lijnvormig , aan den rand naar 

 beneden omgerold. Binnenste omwindselbladen van binnen aangedrukt 

 behaard. Vrucht kastanjebruin, in een korten snavel versmald, naar 



boven ruw C. tectoruni blz. 465. 



bbb. Stelen der hoofdjes dun, naar boven niet verdikt. Omwindselbladen 



aangedrukt. Algemeene bloembodem kaal. Stijl geel. Bladen vlak. 



Omwindselbladen van binnen 



kaal. Vrucht lichtbruin, naar 



boven weinig versmald, glad. 



C. virens blz. 466. 



B. Haren der haarkroon geelachtig, bros. Bladen 



duidelijk getand. Vrucht 10-ribbig. 



C. paludosa blz. 466. 



Volksnamen. In de Duinstreek heeten de plan- 

 ten streepzaad, op Overflakkee stinkerd , in Zuid- 

 Limburg hondsbloem. 



C. foetida 1 ) L. (Barkhaüsia -') foétida D. C). 



Stinkend streepzaad (fig. 587). 



Deze plant is min of meer afstaand behaard. 

 De stengel is rechtopstaand of uitgespreid, kantig, 

 sterk vertakt. De bladen zijn vinspletig tot vin- 

 deelig. met getande slippen, waarvan de einde- 

 lingsche veel grooter is. De wortelbladen zijn 

 gesteeld, de stengelbladen hebben stengelomvat- 

 tende oortjes. 



De hoofdjes zijn voor het opengaan knikkend, 

 zeer los scherm-pluimvormig vereenigd. Destelen 

 zijn aan den top iets veidikt. De buitenomwind- 

 selbladen zijn lancetvormig, spits, evenals de 

 omwindselbladen van buiten grijs kortbehaard en 

 met langere, zachte, vaak klierachtige haren be- 



Crepis foetida 

 Fig. 587. 



') foetida = stinkend. -) naar Barkhausen ," hoogleeraar in de scheikunde te Utrecht, f 1723. 



