464 



— COMPOSITAE. 



FAMILIE 109. 



Crepis setosa 

 Fig. 588. 



zet, van binnen aanliggend behaard. De bloemkroon is citroengeel , de buitenste bloem- 

 kronen zijn van onderen rood gestreept. De vrucht is geelachtig , dwars gerimpeld. De 

 snavels der buitenste vruchten zijn korter dan de vruchten en door het onnvindsel ingesloten, 

 die der binnenste zijn langer dan de vruchten en steken buiten het omvvindsel uit (hier 

 steken dus de zuiverwitte haarkronen ver buiten het omvvindsel uit). 1,5-3 dM. O. Juni— 

 September. 



Biologische bijzonderheid. De plant bevat een stinkend melksap , waardoor de dieren 

 haar niet opvreten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en Zuid-Europa voor 

 op onbebouwde plaatsen , aan kanten van wegen en akkers en op steenachtige plaatsen. 

 Zij is bij ons tusschen Deventer en Zutphen, bij Valkenburg en in Zeeland gevonden. 



C setósa 1 ) Hall f. (Barkhaüsia setósa D. C.) Borstel- 

 streepzaad (fig. 588). 



Deze plant gelijkt in grootte en in de bloemhoofdjes 

 veel op Crepis tectorum. Zij is beneden verspreid-, naar 

 boven dichter borstelig. Zij heeft meest verscheiden, recht- 

 opstaande, vertakte, aan den voet meest roodachtige sten- 

 gels. De bladen zijn langwerpig, vooral aan den voet 

 vinspletig ingesneden , met pijlvormigen voet stengelom- 

 vattend , naar den top toe getand. 



De bloemdragende takken gaan boogvormig in de hoogte 

 en zijn bijna onbebladerd. De hoofdjes staan in scherm- 

 vormige pluimen en zijn voor den bloei rechtopstaand. De 

 buitenste omwindselbladen zijn lancetvormig, spits, evenals 

 de lijn-lancetvormige , spitse, groene binnenste omwindsel- 

 bladen van buiten stijfborstelig. Ook de stelen der hoofdjes 

 en de rand der schutbladen zijn van stijve borstels voor- 

 zien. Het omvvindsel is voor den bloei bolrond , boven 



afgeknot. De bloembodem is kaal. De bloemkroon is licht citroengeel. De vruchten 



(fig. 588) zijn 10-15-ribbig , behaard, iets langer dan de snavel. De haarkroon steekt weinig 



buiten het omwindsel uit. 15-45 cM. G. Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort thuis in het gebied der Middel- 



landsche Zee op bouwland en anderen bebouwden grond en is bij ons alleen bij Apeldoorn, 



Arnhem en Venlo aangevoerd gevonden. 



C. taraxacifólia -) Thuill. (Barkhaüsia taraxacifólia D. C). Paardenbloemstreepzaad 

 (fig. 589 1. 



Bij deze plant heeft de wortel een geelachtig melksap met denzelfden geur als bij C. foetida. 

 De stengel is rechtopstaand, gestreept, aan den voet rood- 

 achtig, naar boven grijsviltig, vertakt, doch met rechtopstaande 

 takken (verschil met C. foetida). De worielbladen zijn be- 

 haard, langwerpig-lancetvormig, vindeelig met driehoekige 

 topslip, de stengelstandige zijn vinspletig met langgerekte 

 eindslip, de hoogste lancet- tot lijnvormig, aan den voet vin- 

 spletig, stengelomvattend. 



De hoofdjes staan alle opgericht op lange stelen zonder 

 schutbladen. Zij zijn niet verdikt aan den top en, evenals de 

 omwindsels, bijna kaal of kort behaard. De omwindselbladen 

 zijn een weinig ruw. De bloembodem is behaard. De bloemen 

 zijn citroengeel, de buitenste van onderen purper aangeloopen. 

 De haarkroon steekt boven het omwindsel uit. De vruchten 

 zijn alle gesnaveld (fig. 589). 2-8 dM. OO. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 Midden- en Zuid-Europa in weiden en op bebouwde gronden 

 voor. Zij is bij ons alleen aangevoerd en wel in Zeeland op verschillende plaatsen , bij 

 Utrecht, Dordrecht, Vreeland, Rotterdam, Oudenbosch en op Voorne. 



C. biènnis :i ) L. Tweejarig streepzaad (fig. 590). 

 Deze plant is melksaphoudend, min of meer stijf behaard of bijna kaal. 

 De stengel is rechtopstaand, gegroefd, vertakt, beneden vaak rood, borstelig 



Crepis taraxacifólia 

 Fig. 589. 



l ) setosa = borstelig. -) taraxacifólia = paardenbloembladig. :! ) biennis = tweejarig. 



