FAMILIE 109. 



COMPOSITAE. — 



465 



Crepis biennis 

 Fig. 590. 



of bijna onbehaard. De bladen zijn vlak, meest aan den voet vinspletig 

 niet langwerpig-lancetvormige, vaak getande slippen, naar den top toe 

 ongedeeld, de bovenste zijn smal lancet- tot 

 lijnvormig, ongedeeld, aan den voet geoord met 

 niet pijlvormige oortjes. 



De stelen der hoofdjes zijn naar boven iets 

 verdikt, de hoofdjes zijn vrij groot (tot 3 cM in 

 middellijn), zij zijn scherm-pluimvormig ver- 

 eenigd. De bloembodem is franjeachtig. Deom- 

 windselbladen zijn lijnvormig-langwerpig, stomp, 

 van binnen aanliggend zijdeachtig behaard, van 

 buiten grijsviltig met enkele stijve klierborstels. 

 De buitenomwindselbladen zijn lijn-lancetvormig, 

 afstaand. De bloemkronen zijn goudgeel, de 

 stijlen geel. De vruchten (fig. 590) zijn geelachtig 

 of bruin , naar boven versmald, ongeveer 4 1 ._. niM 

 lang, 13-ribbig, korter dan de zuiver witte haar- 

 kroon. 6-12 dM. 0©. Juni— Augustus. 



De variëteit p. lodomiriénsis ') Bess. {y. runcinata-') Koch.) heeft bochtig 

 vinspletige bladen met naar beneden kleiner wordende slippen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa op bouw- en weiland, langs wegen en in kreupelhout voor. Zij is 

 bij ons vrij algemeen en komt veel op loss voor en vrij veel op kleigrond 

 (vooral in Gelderland , Noord-Brabant en Limburg). De var. is bij Rijswijk, 

 Nijmegen, Hondsholredijk, Vianen, op Zuid-Beveland en in Oost-Zeeuwsch- 

 Vlaanderen gevonden. 



C. tectórum ! j L. Dakst reep z aad (fig. 591). 



Deze plant is grijsgroen, kort behaard. Zij heeft een spilvormigen pen- 

 wortel, waaruit meestal verscheiden vertakte, meest 

 uitgespreide stengels komen. De wortelbladen zijn 

 lancetvormig, tegen den bodem gedrukt, vinspletig 

 of getand, de stengelbladen zijn meest ongedeeld, 

 lijnvormig, aan den rand naar beneden omgerold, 

 meest met een naar boven gericht oortje pijlvormig 

 stengelomvattend. 



De hoofdjes zijn meest klein en staan in losse, 

 schermvormige pluimen. De buitenomwindselbladen 

 zijn lijnvormig, los aanliggend, de binnenste lancet- 

 vormig, toegespitst, van buiten grijsviltig met vaak 

 er tusschen staande klierharen, van binnen aange- 

 drukt behaard. De bloemkronen zijn lichtgeel. De 

 vruchten (fig. 591) zijn kastanjebruin, 10-ribbig, 



ongeveer 4 mM lang, in een korten, boven ruwen snavel versmald (bij 

 C. virens is geen snavel). Zij is iets korter dan de haarkroon. 7-60 cM. 0. 

 Mei— Herfst. 



De soort is zeer veranderlijk in grootte der hoofdjes, insnijding der bladen 

 en stand van den stengel. Sommige vormen herinneren aan C. biennis, 



Crepis tectórum 

 Fig. 591 



i) lodomiriénsis = uit Lodomerië, het noordoostelijk deel van Gatieié. 

 -) runcinata = schaafsgewijs ingesneden. :i ) tectórum = dak. 



Heukels, Flora. III. 



30 



