FAMILIE 109. 



COMPOSITAE. 



469 



Hieracium Pilosella 

 Fig. 594. 



bbb. Stengelbladen mees! 3-6. Plant meest grasgroen. Wortelbladcn weinig 

 talrijk. Inladen met naar voren gerichte landen. Schermpluim met recht- 

 opstaande, dicht sterviltige, /wart klierharige bloemstelen. Omwindsel 

 kort klokvormig, klicrharig, de binnenste omvvindselbladen stomp. 



II. \ ii li^jit urn blz. 474. 



H. Pilosella') L. Muizenoor (fig. 594). 



Deze plant heeft oen horizontalen wortelstok, waaruit meest verscheiden 

 bebladerde uitloopers komen. De stengel is recht- 

 opstaand, grijs sterviltig, onbebladerd en draagt 

 aan zijn top een (soms 2) hoofdje. De bladen staan 

 in een wortelroset, zijn omgekeerd eirond tot lan- 

 cetvormig, aan weerszijden met vrij stijve, heen en 

 weer gebogen borstels bezet, van onderen tevens 

 min of meer dicht grijs sterviltig. 



De omwindselbladen zijn lijnvormig, 1-2 mM 

 breed, spits, grijs sterviltig. De bloembodem is 

 kaal. De bloemkronen zijn lichtgeel, de buitenste 

 van onderen rood gestreept, 5-tandig. De vruchten 

 zijn bruin, bijna cylindrisch, beneden iets smaller, 

 overlangs gegroefd , boven met een kleinen , gekar- 

 telden ring en met een haarkroon , die van vele 

 haakjes voorzien is. 2,5-45 cM. 4- Md , Juni , soms tot Herfst. 



De variëteit /3. robüstiim 1 ) Koch. is in alle deelen grooter en meer behaard. 

 De omwindselbladen zijn ruw door enkelvoudige haren. De uitloopers zijn 

 wel verlengd, doch merkbaar dikker dan bij den grondvorm. De bladen zijn 

 van onderen witviltig. 



Biologische bijzonderheid. Bij H. Pilosella en andere Hieraciumsoorten is 

 ontwikkeling van het eitje tot zaad, zonder dat er bevruchting heeft plaats 

 gehad, waargenomen , als bij Taraxacum. Zelfs is het niet gelukt om op de 

 stempels stuifmeelbuizen vormende stuifmeelkorrels waar te nemen. 



De plant is xerophytisch gebouwd. Bij zeer droog weer buigen zich de 

 bladranden naar boven en langzamerhand kromt zich. het geheele blad zoo, 

 dat de witte ondervlakte naar de zonzijde is gekeerd en het blad dus 

 beschut is tegen overmatige verdamping. 



Aan de bladen ontstaan soms door bladvlooien (Psylloden) kleine uit- 

 stulpingen met nauwe opening, die zich op de onderzijde als kleine wratjes 

 verheffen en als zij dicht opeenstaan aan het blad een rimpelig aanzien 

 geven. Gaat de uitstulping van een zeer beperkte plaats uit en verdiept 

 en verwijdt zij zich te gelijk, dan ontstaan zak- of buidelvormige ruimten 

 met een betrekkelijk kleine opening, wier lengteas loodrecht op de blad- 

 schijf staat. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op droge plaatsen voor. Zij is bij ons vooral op zand- en lössgrond, ook 

 in de duinen algemeen. De var. is bij Zutphen, den Haag, Scheveningen 

 en te Welsoorde (Zeeuwsch-Vlaanderen) gevonden. 



Volksnamen. De naam muizenoor is het meest in gebruik , op Goeree 

 noemt men haar konijndoor, in het Land van Hulst pissebloem. 



') Pilosella = haartjesplant. 



L ') robustum = krachtig gebouwd. 



