( 43 ) 



PTYCHOMITRIUM. Bruch et Schimp. 



Peristomium simplex. Dentés sedecini ferè ad basini iisque"^ biri4i, cruribus ssepè 

 insequalibus, alternatim debilioribiis filiformibus granulatis, non articulatis , hunii- 

 ditate et siccitate erecti. Caetera praecedentis. 



PTYCHOMITRIUM POLYPHYLLUM. Bruch et Schimp. 



P. caule rainoso , ramis incrassati's fastigiatis , foliis lineaii-lanceolatis patulis , inargiiie apiceni 

 versus dentato-serratis subevanidinerviis , siccitate incurvocrispatis ; capsula ovato-elliplicà erectà , 

 operculo conico subulato. 



Bryum cirrhalutn, sclisct capsulis brevioribus et pluribus. Dill. Hht. Musc. , p. 378, t. 48, f. 41 . 



Bryum polyphyllum. Dicks. Fasc, m, PI. crypt., p. 7. 



Dicranum polyphjllum. SmifA. FI. BrU.,m,p. laS"). Kiigt. Bot., t. 1217. 



Trichosloraum serratum. DC. FI. Fr., ii , p. 468. 



Trichoslomum polyphyllum. Schwœgr. SnppI, i, P. i, p. 135, t. 59. Hook. cl Taijl. Musc. Brii., p. 108, t. 19. Dubi/ 

 Bot. Gall., p. ."173. 



ExsiC. Funck, Moostasch. t. 18. Moug. et Nestl., n. 410. Hobsoii, Brit. Moss., v. 1, n 46. Dnimmond, Musc. Scot., 

 V. 1, n. 49. Bals, et De Ntrs. .Musc. Mediol., n. 17. Bréb. Wouss Norm., n. 164. Desmaz. Crypt., n. 892. 



Racomilrium polyphyllum. Br^d. Bnjot. univ., i, p. 225. HUbcn Musc. Germ., p. 214. 



Ptychomitrium polyphyllum. Bruch et Scliinip. Bnjol. Eur. Ptijchomit., p. 4, t. 1. De Nlrs. SijU. Musc. Ital., p. 260. 



Hab. Ad rupes in insulis Canaiiensibus sub tliallo Parmelicc perlatœ aliquot individua invenit 

 cl. Webb. Idem è Maderâ ])ulclieinma completaque specimina reportavit mecumque conimunicavit. 

 DiSTBiB. GEOG. lu Biitaiiniae saxosis rupibusque niadidis, necnon in Helvetiâ, in Armoricà [Montagne)., 

 in Pyrenœis, in Arverniâ, in Vogesis [Moitgeot), in Sylva nigrâ {Braun), in agio Andegavense [Guepin), in 

 Astuiiis [Diiricu), in agio Mediolanensi [De Notaris) , in America fœderatâ (Torref), caespitosè habitat. 

 Undè limitibus sat amplis hmic muscuni gaudere liqiiet. 



Trib. XI. G Ri M MIE M. Arn. 

 GRIMMIA. Ehrh. 



Peristomium simplex. Dentés sedecim pyraraidati pertusi , rariùs iniperforâti , vel 

 inaeqiialiler bi-plurifldi. Capsula œqualis immersa vel exserta cum et absque annulo. 

 Pedunculus rectus curvatusve. Operculum conicum vel convexo - conoideiim rostella- 

 tum. C.\L\PTRA initraeformis basi sublacera , laro intégra, Ifevis, aut vix striata. Semina 

 exigua gîobulosa Isevia. Flos monoicus vel dioictis. Masculus axillaris aut terminalis 

 gemmiformis ex anlheris quatuor ad viginti paraphysibusque paucis vel nullisjFEMi- 

 NEus terminalis è pistillis très ad sex aut pluribus cum paraphysibus masculi con- 

 stantes. 



Miisci perennes caespitosi pulvinati in saxis , rupibus terrâque nudà rarissime ad 

 corticem arborum totius terraium orbis viventes. 



GRIMMIA LEUCOPH^A. Grev. 

 G. latissimè <a;spitosa, caiile ascendente rainoso fastigiato, foliis patentibus ovatis obtusis , inferio- 



