LYNGE, PSEUDOPARMELIA GEN. NOV. UND PARMELIA ACH. 87 



crebre ramoso-connexae vel furcatae, septatae. Asci hyme- 

 nio parum breviores, merabrana mediocri, apice incrassata 

 ciiicti, octospori. Sporae subbiserialiter dispositae, ovales vel 

 late ellipsoideae, membrana sat tenui cinctae, 13 — 18 ix longae, 

 7 — 10 ;J. crassae. 



Conceptacula pycnoconidiorum frustra quaesivimus. 



React. Thallus KOH extus flavescens, intus immutatus, 

 CaCl^O^ extus immutatus, intus ruhescens. Hymenium J caeru- 

 lescit, praecipue asci. 



Brasiliae civit. Matto Grosso: Serra da Chapada pr. Sao 

 Jeronymo supra rupes apricas 3. 6. 1894, no. 2743, pr. Bocca 

 da Serra in declivibus rupium apricarum 5. 6. 1894, no. 2748, 

 et ibidem in silva minus densa supra rupes, 22. 6. 1894 (2 

 specimina, sine numero). 



36, Parmelia Wainioana n. sp. 



Thallus (fragmentum) 5 — 6 cm. latus, adpressus, mollis, 

 fragil is. Laciniae non bene radiantes, centrum versus fere 

 crustiformiter confluentes et — ut videtur — dein emorentes, 

 marginibus imbricatae, irregulariter non profunde incisae vel 

 sinuato- lobatae, lacinulae apice rotundatae, crenulatae. Thallus 

 centrum versus isidiis brevibus coraliiformibus dense vestitus, 

 sorediis ciliisque destitutus, subnitidus, laevigatus vel undu- 

 latus, cortex reticulatim ruptus, color cinereo-flavescens, po- 

 stremo obscurior; thallus subtus ambitu anguste castaneus, 

 nudus, ceterum niger, rhizinis albidis paucis et dispersis in- 

 structus. 



Cortex superior flavescens, 16 — 20 [x altus, hyphae ad- 

 spersae, indistinctae, arcte contiguae, pachydermaticae, sep- 

 tatae. Medulla alba, 80 — 200 [j. alta, hyphae adspersae, 2,5 

 — 3(4) [j. crassae. Cortex inferior niger, 11 — 13 a altus. 



Apothecia numerosa, dispersa, rotunda, diam. 2 — 3 mm., 

 sessilia, non perforata. Margo incur vus, una cum receptaculo 

 isidiis sat longis coraliiformibus munitus, receptaculum rugu- 

 losum, thallo concolor; cortex receptaculi decolor, 25 — 30 [j. 

 altus; hyphae maculis parvis, sat conspicnis separatae. Go- 

 nidia sub excipulo in strato continuo disposita, infra corticem 

 receptaculi sparsa et dispersa vel fere desunt. Excipulum et 

 hypothecium decoloria, utrumque 20 a altum. Discus con- 



