138 ARKIV FÖR BOTANIK. BAND 13. N:0 13. 



convexae vel etiam semicylindricae, laxe contextae, sat cre- 

 bre divergenter furcatae, angulis acutis separatae, apice 

 acutae vel rarius subtruncatae, emarginatae. Thallus laevi- 

 gatas, nitidus, sorediis et isidiis destitutus, maculis albis dif- 

 formibus, non prominentibus densissime instructus, transver- 

 sim vel irregulariter ruptus; color osseus vel albido-cinerascens, 

 subtus ad apicem castaneus, ceterum niger. Usque ad api- 

 cem laciniarum dense rhizinosus, rhizinae longae (usque 5 mm.), 

 indivisae vel furcatae, ca. 80 — 100 {/. crassae. 



»Cortex superior valde inaequalis, nunc 30, nunc 50 — 60 \l 

 latus, ob stratum gonidiale glomerulis multum a se distantibus 

 formatum; inter hos glomerulos hyphae indistinctae, superficiei 

 perpendiculares, constricte septatae et ramosae, ramis latera- 

 libus anastomosantibus et rete maculis parvis imparibusque 

 formantes. Supra hoc stratum interruptum et albidum (sine 

 corpusculis) eaedem hyphae strictius adhuc coadunatae aliud 

 stratum, ubique aequaliter crassum (30 [j.), luteolum corpus- 

 culisque repletum, reteque maculis minoribus efficiunt, atque 

 strato amorpho 2 ;x crasso teguntur. In lobis vetustioribus 

 cortex 30 — 100 |j. metitur atque hyphae vix distinctae rete 

 maculis majoribus praebent. . . . Cortex inferior 20 — 25 (j- latus, 

 niger aut brunnens, similis parti externae superioris corticis.»^ 

 Medulla alba, hyphae medulläres sat dense contextae. 



Apothecia desunt. 



Conceptacula pycnoconidiorum sparsa, praecipue in api- 

 cibus ramorum lateralium inveniuntur, profunde immersa, 

 subglobosa, magna: diam. 300 — 340 \).. Perifulcrium fusconi- 

 grum. Fulcra endobasidialia, basidia filiformi-ampullacea, 8 — 12 

 [J. longa, 1,5 [JL crassa, pycnoconidia recta, cylindrica, 8 — 12 {x 

 longa, 0,5 [J. crassa. 



React. Thallus KOH extus et intus flavescens, dein — 

 solntione exsiccata — rubescens, CaC]2 02 extus et intus im- 

 mutatus, medulla KOH + CaCl2 02 immutata (alba). 



Icon. tab. 4, fig. 3. 



Brasiliae civit. Rio Grande do Sul: Porto Alegre, prope 

 Belem Velho, ad lapides, in summis collibus apricis, ventosis, 

 30. 5. 1893, no. 1320. 



Nach Hue 1. c. sind die Sporen 11 — 13x7 — 8 [i., die Asci 

 60X20 [J., Paraphysen 70 [j. lang, septiert und wenig verzweigt, 

 anastomosierend. 



1 Hue 1. c. 



