FAMILIE 11. 



Cl l'll.IFERAE — 



11 



Gorylus Avellana 



Fig. 7. 



(fig. 7) en zijn in den herfst reeds aanwezig. Aan de spil vindt uien schut- 

 bladen, in wier oksel één mannelijke bloem staat. Deze heeft '1 schut- 

 blaadjes, die grootendeels mei hel schutblad vergroeid zijn. De schutbladen 

 zijn omgekeerd eirond, loopen wigvormig toe en zijn aan de rugzijde zacht 

 behaard (fig. 7). ledere bloem bestaat uit 4 meeldraden , schijnbaar 8, 

 doordat iedere meeldraad in 2en is gedeeld (fig. 7). 

 ledere helmknop is dus l-hokkig en heeft een kuifje 

 aan den top. 



De vrouwelijke bloemen zitten in bloeiwijzen, 

 die den vorm van bladknoppen hebben, doch van 

 deze te onderscheiden zijn, doordien debloedroode 

 stempels er tijdens den bloeitijd uit te voorschijn 

 komen. Zulk een knop bestaat uit verscheiden 

 schubben, in de oksels der onderste zitten geen 

 bloemen, in de oksels der bovenste echter een 

 bijschermpje, dat door het niet ontwikkeld zijn der 

 middenbloem slechts 2-bloemig is. Ieder bloempje 

 heeft 2 schutblaadjes, die met het schutblad der 

 bloeiwijze (de schub van straks) vergroeid zijn en 

 bestaat verder uit een vruchtbeginsel, dat een vrijen, iets getanden rand 

 bezit (het bloemdek) met 2 draadvormige, purperkleurige stempels. Het 

 vruchtbeginsel is 2-hokkig, ieder hokje met 1 eitje. 



De vrucht is een meest eenzadige noot met harden wand. Het schutblad 

 groeit met de schutblaadjes samen tot een groen, bekervormig, onregel- 

 matig ingesneden omwindsel om de vrucht (de hazelnoot) (fig. 7). De zaden 

 bezitten geen kiemwit, bij de ontkieming blijven de zaadlobben onder den 

 grond. K 18-36 dM. Febr.— April. 



Biologische bijzonderheden. Aan de onderzijde der bladen treft men 

 domatiën aan, haarbundeltjes in de hoeken der zijnerven, die als woon- 

 plaats voor mijten dienen (zie Tilia). Ook leven deze wel op plaatsen, 

 die gevormd worden door de versmolten randen der hoofd- en zijnerven. 



De bloemen zijn bij Corylus echte windbloemen (zie Betuia en ook de 

 inleiding). Zij schijnen soms proterogynisch , maar soms ook proterandrisch 

 te zijn. Soms bedraagt het verschil tusschen het oogenblik dat de meel- 

 draden hun stuifmeel vrijlaten en dat, op hetwelk de stempels het kunnen 

 ontvangen wel 8 dagen, waardoor natuurlijk de kruisbestuiving op ver- 

 schillende heesters zeer in de hand wordt gewerkt. 



Vaak gebeurt het, dat knoppen niet uitloopen , maar overigens slechts 

 weinig zijn gezwollen. De gal mijt, Phytoptus avellanae, is daarvan de 

 oorzaak. 



Soms vallen de vruchten ook vroeg af, doordat larven van den hazel- 

 nootsnuitkever er zich in ontwikkelen. Men vindt deze soms ook in de 

 rijpe hazelnoten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In geheel Europa komt deze 

 heester vaak als onderhout in bosschen voor. Ook bij ons is hij als onder- 

 hout, langs boschranden en tusschen heesters algemeen. Ook wordt hij veel 

 gekweekt om de vruchten (de hazelnoten). 



