Familie 22. — cupuliferae. — 17 



meest bochtige bladen, die in tien herfst verdrogen, maar eerst in de lente 

 afvallen. 

 Biologische bijzonderheden. De knoppen zijn hier stomp kegelvormig en 



bedekt door vele bruine, dakpansgewijs staande knopschubben. De knoppen 



zwellen eerst in Mei op, stooten de er omheen 



zittende verdroogde bladen af en ontluiken dan. 



De bladen zitten in den knop vrijwel als bij iWn 



beuk, want ook hier liggen eerst de groene blad- 



moesdeelen naar binnen gebogen tusschen de 



zijnerven, die als de stelen van een waaier naast 



elkaar liggen. 



Op de bladen wordt vaak honigdauw waarge- 

 nomen , die door bladluizen wordt veroorzaakt Fj 12 

 (zie Tilia). Ook domatiën treft men aan (zie Tilia), Domatiën bij Quercus Robur. 

 doch als zoodanig dienen ombuigingen van de 



bladschijf aan den voet van het blad (fig. 12). Tal van soorten gal wespen 

 (wel circa 100) veroorzaken gallen. 



Galvorming. Vroeger meende men dat de steek van de legboor der 

 vrouwelijke galwesp als een prikkel werkte op het plantendeel, waardoor 

 een sterkere toevloeiing van sappen naar dat deel plaats had, waardoor 

 de gal gevormd werd. Daarvan is men echter geheel teruggekomen. Niet 

 alleen toch, dat de eieren vaak alleen aan de oppervlakte van het planten- 

 deel worden vastgekleefd, zonder dat er dus gestoken wordt, maar ook is 

 gebleken, dat, als het eitje of de larve tijdig weggenomen wordt, de gal- 

 ontwikkeling niet begint of niet voortgaat. Het is dan ook zeker geworden , 

 dat het de uit het ei gekomen larve is, die een waarschijnlijk vloeibare 

 stof uitscheidt, die als prikkel op het plantendeel werkt en de gal veroor- 

 zaakt. Merkwaardig is het, dat tevens gebleken is, dat het door den 

 parasiet voor het eierleggen gebruikte plantendeel voor den prikkel gevoelig 

 moet zijn en daardoor wordt het duidelijk, dat de bepaalde gallen alleen 

 op bepaalde plantendeelen voorkomen en dat, als de eieren op andere 

 deelen worden gelegd , geen gallen ontstaan. 



De meeste gallensoorten op den eik worden door galwespen veroorzaakt. 

 Bij vele dezer heeft een zoog. generatiewisseling plaats. In den zomer 

 vliegt een generatie, die uit mannetjes en wijfjes bestaat, uit en de laatste 

 leggen na de paring eieren. Uit deze ontwikkelt zich dan een nieuwe 

 generatie, die in vorm en levenswijze zeer verschilt van de vorige, meestal 

 in den winter of het vroege voorjaar tot ontwikkeling komt en alleen uit 

 wijfjes bestaat. Deze leggen zonder paring (parthenogenetisch) eieren , 

 waaruit weer de zomervorm ontstaat. 



ledere generatie veroorzaakt verschillend gevormde gallen op verschil- 

 lende deelen der planten. Wij zullen de eerste als geslachtelijke van de 

 tweede , de ongeslachtelijke generatie onderscheiden. 



Aangezien men vroeger het bestaan dezer generatiewisseling niet kende 

 en men dus niet wist, dat de geslachtelijke en de ongeslachtelijke generatie 

 iets met elkaar te maken hadden , maar toch wel de verschillende vormen 

 van gallen kende, zoo is het duidelijk, dat men die beide generaties voor 

 verschillende soorten hield, ja soms zelfs tot verschillende geslachten 

 bracht. Zij hadden dus ook verschillende namen en deze zijn, hoewel het 

 eigenlijk niet juist is, behouden gebleven en zullen hier opgegeven 



Heukels, Flora. 2 



