18 — CUPULIFERAE. — FAMILIE 22. 



worden, de geslachtelijke generatie met het toevoegsel G, de ongeslachte- 

 lijke met O er achter. 



Merkwaardig is het nog, dat vele soorten, waarbij alleen een onge- 

 slachtelijke vorm voorkomt, totnogtoe niet anders dan op den eik zijn 

 waargenomen, terwijl die vormen, welke alleen een geslachtelijke generatie 

 hebben, juist nooit op den eik zijn aangetroffen. De vormen met geslach- 

 telijke en ongeslachtelijke generatie leven waarschijnlijk alle op den 

 eikeboom. 



Hieronder zullen eenige der meest bekende vormen genoemd worden, 

 doch zij, die zich met het determineeren der gallen (zoocecidiën) wenschen 

 bezig te houden, zij het werkje van Dr. D. H. R. von Schlechtendal, Die 

 Gallbildungen (Zoocecidiën) der deutschen Gefasspflanzen , aanbevolen. 



Gallen. De meest bekende gal is wel die van Dryophanta folii (fig. 13a), 



de bolronde, bleekgroene, vaak roodachtige, 

 gladde of geknobbelde gal van 1-2 cM mid- 

 dellijn aan de onderzijde der eikenbladen op 

 de zijnerven. Deze gal heeft inwendig een 

 kamer, waarin de larve leeft. De wesp over- 

 wintert in de gal op de afgevallen bladen of 

 vliegt uit tusschen September en December. 

 Dit is de ongeslachtelijke generatie, die in 

 adventiefknoppen aan den stam van oude 

 eiken eieren legt, en daaruit ontstaat de 

 zomervorm Dryophanta Taschenbergi (G) , die 

 F 'ë- 13 - kleine, eerst roode, later violette, kort fluweel- 



,*^ffii;"ffio^"nüï; C fl N 1 SS: achtig behaarde gallen van 2-3 mM grootte 

 terus numismaiis; ■ d n ïenticuians; doet ontstaan , waaruit in Mei de wespen te 



e Andricus globuli; j A. solitanus; ' r 



g Dryophanta divisa; ii d. disticha, voorschijn komen. De wijfjes van deze 



leggen na de paring de eieren aan de nerven 

 van de ondervlakte der jonge eikenbladen enz. 



Kleiner, hoogstens van 10 mM middellijn, bleeker, harder en vaak met* 

 roode strepen is de gal van Dryophanta longiventris (fig. 136), waaruit 

 ook in November of December de ongeslachtelijke generatie voortkomt, die 

 aan slapende knoppen eieren legt en grijsgroene, lange, witte behaarde 

 gallen doet ontstaan, waaruit in Mei of Juni de Dryophanta similis (G) 

 ontstaat. 



Ook bolvormige, doch 5-6 mM groote gallen veroorzaakt Dryophanta 

 divisa (O) (fig. \3g) op de middennerf en de zijnerven aan de onderzijde. 

 Deze gallen zijn hard, glanzend, geelachtig of rood , eenkamerig. De wesp 

 komt in October of November er uit. De in Mei ontstaande geslachtelijke 

 generatie heet Dryophanta verrucosa. 



Verder Dryophanta disticha (O) (fig. 13/?) , die op de onderzijde der 

 bladen 2-5 mM hooge geel- of bruinachtige, afgeknot-kegelvormige of bijna 

 rolronde gallen veroorzaakt, die van boven ingedrukt zijn en door een 

 horizontaal schot in 2 kamers zijn gedeeld, terwijl de larve in de onderste 

 dezer leeft. De wesp komt in October of November uit. De geslachtelijke 

 generatie is onbekend. 



Nenroterus lenticularis (O) (fig. \3d) veroorzaakt lensvormig-cirkelvormige 

 bleeke gallen van 3-6 mM middellijn, die aan den rand vlak zijn en in het 

 midden verhoogd en met korte roodbruine haren bedekt zijn, meest aan 



