Familie 22. 



— CUPUL1FKRM 



19 



de onderzijde der bladen. De wesp vliegt in Maart. De geslachtelijke 

 generatie ontstaat uit gallen, waarvoor de eieren in knoppen gelegd worden. 

 De gallen zijn bolvormig, 4-8 mM groot, zitten aan de onderzijde in liet 

 bladmoes, soms ook aan de mannelijke katjes, zijn zeer week en sappig. 

 Die geslachtelijke generatie heet Ncurotcrus baccarum. 



Ncurotcrus numismalis (O) (tig. 13c) veroorzaakt circa 2 mM groote, 

 roode gallen , die den vorm van hemdenknoopjes hebben , met een ring- 

 vormigen, bruin behaarden, verheven rand, waarvan er soms meer 

 dan 100 op de onderzijde van een blad zitten. De G. heet Neuroterus 

 vesicatrix. 



Andricus curvator (G) veroorzaakt een gal van 4-5 mM grootte, aan den 

 bladrand naast de nerf. Deze is dunwandig met 

 een groote, holle ruimte, waarin of vrij of even 

 vastgehecht een kleine niervormige binnengal 

 is, waarin de larve leeft. De gal komt aan 

 weerszijden van het blad halfbolvormig te voor- 

 schijn en is in Mei rijp. De O. is Andricus 

 collaris. 



Biorrhiza terminalis (G) (fig. 14). De door 

 deze veroorzaakte gal is bleek, sponsachtig, 

 veelkamerig, herinnert aan een aardappelknol, 

 doch is aan de zonzijde rood gekleurd en wordt 

 later droog. Zij zit op de plaats, waar een 

 knop zat, die zich dan niet ontwikkelt. In Juni 

 of Juli komen de galwespen er uit. De O. 

 (Biorrhiza aptera) komt tusschen November en 

 Februari uit gallen, die aan de dunnere wortels 

 zitten, sappig zijn en de grootte van een erwt 

 of kers hebben (fig. 15). Deze generatie is 

 ongevleugeld, terwijl de wijfjes der G. korte vleugels bezitten. 



Andricus globnli (O) (fig. 13e) veroorzaakt een 2-6 mM groote, bolronde 

 gal, die half in den knop zit, omgeven door de knopschubben. 

 De daaruit komende ongeslachtelijke generatie legt eieren 

 in een knop, waaruit wel een bladdragende tak loopt, 

 maar aan den top of vlak daarbij ontstaat een knotsvor- 

 mige, uit verkorte leden bestaande, doch meest normale 

 bladen dragende, tot 2 cM lange en 1 cM dikke, groene, 

 koolraapachtige opzwelling, waarin een houtige binnengal 

 zit. Daaruit komt in April van het volgend voorjaar de 

 G. Andricus inflator, waarvan de wijfjes nu weer hunne 

 eieren in knoppen leggen. 



Andricus solitarius (O) (fig. 13/). De door deze veroorzaakte gallen 

 ontstaan uit knoppen, zijn spil- of kegelvormig, 3-16 mM lang, eerst groen, 

 later roodbruin en bezitten aan den voet sporen van knopschubben. De 

 G. is onbekend. 



Andricus fecundatrix (O) (fig. 16) doet de knoppen in een gal veranderen, 

 die door vele knopschubben is omgeven en wel wat van een hopbel heeft. 

 In het midden bevindt zich de eikelvormige, harde, eigenlijke gal, die als 

 zij rijp is, uit de schubben valt. Als G. behoort hierbij Andricus pilosus, 

 die in Mei aan de mannelijke katjes van den eik, 2 mM groote, spits 



2* 



Fig. 14. 



Eikentak met in A jonge knop- 

 gallen van Biorrhiza terminalis; 

 B dezelfde gal verdroogd met vele 

 gaten, waaruit de galwespen ge- 

 komen zijn ; C overlangsche door- 

 snede der gal. 



Fig. 15. 

 Gallen van Bi- 

 orrhiza aptera aan 

 eikenwortels. 



