20 



— CUPULIFERAE. 



Familie 22. 



Fig. 16. 



Gallen van Andricus 

 fecundatrix. 



Fig. 17. 



Gallen van 

 Andricus pilo- 

 sus aan een 

 mannelijk 

 eikenkatje. 



eironde, behaarde gallen (fig. 17) doet ontstaan, die eerst groen zijn en 

 later lichtbruin worden. 



Cynips Kollari (O). De gallen door deze wesp veroorzaakt, beginnen 

 zich reeds voor den winter te ontwikkelen en zijn in het voorjaar rijp, zij 



zitten op de plaats van een knop 

 of er vlak naast (de knop ontwik- 

 kelt zich dan vaak niet) en vormen 

 aan den tak tot 28 mM groote bol- 

 ronde gallen , die veel op die van 

 Dryophanta folii gelijken (fig. 18). 

 Zij zijn glad, bruingeel, zijn een- 

 kamerig. Zij blijven nog lang, 

 nadat de bewoner ze heeft verla- 

 ten, aan de takken zitten. De 

 galwesp is circa 5 mM groot. Een 

 G. bestaat bij deze niet. 



Het is zeker merkwaardig, dat 

 er ook soorten galwespen zijn, die 

 tot het geslacht Synergus behooren, 

 de zoog. inquilinen , die in de eiken- 

 gallen hare eieren leggen en deze van vorm en grootte doen veranderen. 

 Geschiedt dit in kleine gallen, dan sterft gewoonlijk de eigenlijke bewoner, 

 in grootere blijft deze meestal leven, doch kunnen door deze inquilinen een- 



kamerige gallen in veelkamerige veranderen. Ook 

 sluipwespen uit de familie der Chaldididae leven 

 op of in galwesplarven. 



Dat niet alleen galwespen , doch ook galmuggen 

 gallen aan den eik kunnen veroorzaken , blijkt 

 daaruit, dat Diplosis dryobia in het voorjaar vaak 

 eenige bladlobben doet omvouwen , welke omvou- 

 wingen dan geel of rood gevlekt zijn en onder 

 deze leven de galmuglarven. 



In het hout van den eik treft men soms de 

 larve van het vliegend hert, Lucanus cervus aan, 

 die 5 jaar noodig heeft, om volwassen te worden, ook wel de larve 

 van de eikenboktor (Cerambyx heros). Op de bladen leven vele rupsen- 

 soorten. 



De bloemen van den eik zijn echte windbloemen (zie Betuia en de 

 inleiding). Zij zijn vaak proterogynisch. 



De eik heeft meer behoefte aan licht dan de beuk, trouwens het gebla- 

 derte is ook lang zoo dicht niet, waartoe de bladstand 2 k ook meewerkt. 

 Er is dan ook meestal in een eikenbosch vrij wat onderhout onder de boomen. 



Fig. 18. 

 Gallen van Cynips Kollari. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van Quercus. 



A. Bladen kaal. Steel niet langer dan de halve breedte van den bladvoet. Vrouwelijke 



schijnaar gesteeld Q- Robur blz. 21. 



B. Bladen van onderen kort behaard. Steel langer dan de halve breedte van den blad- 



voet. Vrouwelijke schijnaren zittend Q. sessiliflora blz. 21. 



