26 — SALICACEAE. — FAMILIE 25. 



Tabel tot het deter mineeren der geslachten der Salicaceae. 



A. Discus tot enkele, de bloem niet rondom omgevende klieren gereduceerd. Aantal 

 klieren 1 (achter staand) of 2 (1 voor, 1 achterstaand). Schutbladen gaafrandig. Meel- 

 draden 2-15. Vrucht 2-kleppig Salix blz. 26. 



B. Discus een bekervormige schijf vormend. Schutbladen ingesneden of gescheurd. Meel- 

 draden 8-30. Vrucht meest 2-, zeldzamer 3-4-kleppig 1'opulas blz. 42. 



1. Salix !) Tru. Wilg. 



Boomen of heesters. Knoppen alle zijstandig, met slechts 1 knopschub, 

 die uit twee vergroeid is en die als een mutsje den knop omgeeft. Bladen 

 meest kortgesteeld , meest gezaagd met verdikte punten der zaagtanden , 

 met meest vroeg afvallende steunblaadjes. 



Katjes met gave, vaak gewimperde schutbladen (schubben), rechtopstaand 

 of iets overhangend, cylindrisch of eirond, vóór, tegelijk met of na de 

 bladen komend. Zij zijn kortgesteeld of zittend , aan den voet met eenige 

 schubben, soms ook met eenige bladen. De bloemen bezitten 1 of2honig- 

 klieren. Is er een, dan is die achter geplaatst, zijn er 2, dan zit er een 

 voor, een achter. 



De mannelijke bloemen hebben 2 — 15 meeldraden , meest 2 — 5. Deze 

 zijn meest vrij, zelden vergroeid. 



De vrouwelijke bloemen hebben een stamper met 2 stempels, die gaaf 

 of 2-spletig zijn. 

 Biologische bijzonderheden. Bij verschillende wilgensoorten is de blad- 

 stand verschillend, zoo b.v. bij S. Capraea 2 /ó, bij S. 

 pentandra 3 /s , bij S. incana 5 /i3, dus bij de Ie staan de 

 bladen in 5 rijen, bij de 2e in 8, bij de 3e in 13 rijen 

 langs de takken en daar de takken dichtbebladerd zijn , 

 zou er gevaar kunnen bestaan voor beschaduwing der 

 bladen door die van naastliggende rijen , vooral in het 

 laatste geval. Nu blijkt echter, dat in de gevallen, 

 waarin de bladrijen zoo dicht opeenstaan , de bladen 

 veel smaller zijn dan in de andere. Zoo is de blad- 

 vorm bij de genoemde soorten resp. elliptisch , lancet- 

 vormig, lijnvormig en is daardoor het gevaar voor 

 beschaduwing geheel voorkomen. 



De bladen hebben meestal een neergebogen , spitsen 

 top. Daardoor zullen waterdroppels, die er op zijn 



Wilgenroosjes, veroor- , , , , , , r „,.„ 



zaakt door een gaimug. gekomen, snel naar den top loopen en daar afvallen, 

 zoodat de bladen spoedig weer droog zijn. Ook is 

 meestal de onderzijde viltig behaard, zoodat dauwdroppels deze niet 

 kunnen bevochtigen en de huidmondjes verstoppen, wat van groot belang 

 is, vooral bij planten, die in een omgeving staan, waar zich het vocht 

 spoedig condenseert. 



De meest bekende galvormingen aan wilgen zijn de zoogen. wilgenroosjes 

 (fig. 25), die veroorzaakt worden door een gaimug, Cecidomyia rosaria. De 

 takken blijven dan kort, de talrijke bladen blijven dicht opeenstaan, 



l ) Van 't Keltische sal: dicht bij, lis: water, dus slaande op den groei aan het water 

 van vele soorten of van 't latijnsche salire: snel groeien, om den snellen groei. 



