Familie 25. sai.icaceae. - 27 



zoodal zij tol 8 cM middellijn hebbende rosetten vormen. De bladen ver- 

 krijgen ook niet hun gewonen vorm, zij blijven korter en ronder en de 

 binnenste zijn slechts schubben. Inwendig in de gal leeft de larve. 



Ook is een bekende gal op wilgenbladen die, welke veroorzaakt wordt 

 door een bladwesp, Nematus gallarum (fig. 266). De 

 gal is bijna bolrond, glad, rood, geel of groen. De 

 larve verlaat, als zij volwassen is, de gal, laat zich aan 

 een draad neer en verpopt zich in een cocon in den 

 bodem (verschil met galwespen). Een andere meer lang- 

 werpige gal wordt veroorzaakt door Nematus vesicator , 

 (tig. 26a) terwijl eindelijk nog een bladwesp, Crypto- 

 campus medüllarias, houtige, onregelmatige, eironde gallen, 

 die zoo groot als noten zijn, aan jonge takken doet 

 ontstaan. Deze zijn veelkamerig. 



Verder moeten nog vermeld worden de vervormingen, 



" o ' r ig, 2o. 



die de katjes der wilgen soms ondergaan door een Gaiien o P wilgen, a door 

 bladluis, Aphis amenticola. De spil dier katjes verdikt Nemat ^ s ^ r a u t ^' ödoor 

 zich en in de plaats van bloemen komt een roset van 

 vleezige bladvormingen te voorschijn. Ook komen hier soorten galmijten 

 (Phytoptus) in voor. 



Merkwaardig is ten slotte nog dat op Salix amygdalina een galmug, 

 Cecidomyia heterobia , aan de katjes opzwelling der meeldraden en ver- 

 breeding van het onderste deel er van veroorzaakt; terwijl de schutbladen 

 zich tot schubben verbreeden, waarachter witte wol zit. Dezelfde galmug 

 doet ook aan de toppen van jonge takken van dezelfde plant bladrosetten, 

 die iets lang witwollig behaard zijn, ontstaan. 



In het hout der wilgen leeft vaak de rups van Trypanus cossus , de 

 wilgenhoutrups, die minstens 2 jaar noodig heeft, om volwassen te worden. 

 Ook de larve van Aromia moschata , de rozenbok, leeft in wilgenhout. 



De katjes van den wilg zijn , in tegenstelling met de meeste andere 

 katjes , voor insectenbestuiving ingericht. Dit blijkt uit den bouw zoowel 

 van die katjes, als van de bloemen. De eerste toch hangen niet, 

 hebben geen bewegelijke spil, de bloemen vallen sterk op, vooral de 

 mannelijke, door de kleur der helmknopjes, zij bezitten honigkliertjes en 

 rieken naar honig. Vooral bijen komen dan ook naar die bloemen en 

 bewerken de kruisbestuiving. 



De wolharen aan de zaden dienen om deze door den wind te doen ver- 

 spreiden. De vruchten springen niet in eens, doch geleidelijk open, zoodat 

 de zaden ook geleidelijk na elkaar vrijkomen , hetgeen in verband met de 

 verschillende kracht en richting van den wind op achtereenvolgende dagen 

 ook de regelmatige verspreiding in de hand werkt. Ook halen vele vogels 

 de zaden weg uit de doozen, om de haren voor den nestbouw te gebruiken 

 en brengen de zaden zelf op andere plaatsen over. Eindelijk werken de 

 haren mede om de zaden op de plaats, waar zij ontkiemen, vast te leggen. 



Afwijkingen van den normalen bouw der bloemen. Vooral in de bloemen 

 komen nog al eens afwijkingen voor van den gewonen bouw, want niet 

 alleen neemt men vaak wijzigingen waar in het aantal meeldraden en stam- 

 pers, maar ook komen in de katjes tusschen de mannelijke bloemen vaak 

 vrouwelijke voor en omgekeerd, zelfs wel 2-slachtige. 



Gebruik en voorkomen. De meeste wilgensoorten groeien op vochtige 



