30 — SAL1CACEAE. — FAMILIE 25. 



lang, geel, boogvormig. Kleppen bij de opengesprongen vrucht sikkel- 

 vormig teruggeslagen. Helmhokjes na het stuiven geel. Katjes vóór de 

 bloemen verschijnend, zittend of bijna zittend, aan den voet door kleine, 

 schubachtige blaadjes gesteund. Bladen bij het verwelken bruin wordend, 

 van boven dof, met verdiepte zijnerven. Rechtopstaande, hooge heesters. 

 Takken slank, taai, eerst viltig met groene binnenzijde van de schors. Bladen 

 smal lancetvormig (B : L = 1 : 10), van onderen glanzend. Steunbladen smal 



lancetvormig S. viminalis blz. 35. 



bb. Steel van het vruchtbeginsel langer dan de afgeknotte klier. Stam afstaand- 

 en kort vertakt. Stijl kort of ontbrekend. Kleppen der opengesprongen vrucht 

 aan den top slakkenhuisvormig omgerold. 



u. Rechtopstaande heesters of boomen. Bladen met van boven verdiept, 

 van onderen uitstekend adernet , bij het verwelken bruin wordend. Katjes 

 vóór de bladen verschijnend , zittend of kortgesteeld , aan den voet door 

 kleine blaadjes gesteund. Vruchtbeginsel viltig. Stempels dik, langwerpig 

 of eirond, geel. Helmknopjes na het stuiven vuilgeel. 

 aa. Een- en 2-jarige takken en knoppen grijs- of zwartviltig. Bladen 

 eerst dofgrijs-viltig. Stijl meest even lang als de stempels. Bladen 

 langwerpig of omgekeerd eirond-lancetvormig (B:L = l:2a3). later 



van boven vuilgroen , dof S. cinerea blz. 38. 



,'/''• Een- en 2-jarige takken en knoppen kaal of zwak kortbehaard. 

 Bladen eerst zijdeglanzend-witviltig. Stijl zeer kort, meest geheel 

 ontbrekend. 



J. Bladen rondachtig-eirond (B : L = 1 : 1 a 24), later van boven kaal. 



S. Caprea blz. 37. 



AA. Bladen rondachtig-omgekeerd eirond, of langwerpig-omgekeerd 



eirond (B : L= 1 : 1| a 2), met korten geplooiden teruggekromden 



top of spits, van boven vuilgroen met korte haartjes hier en 



daar of kaal S. aurita blz. 39. 



/?. Kleine heesters met onderaardschen stam. Takken boogvormig opstij- 

 gend. Bladen met aan weerszijden zwak te voorschijn tredend adernet, 

 bij het verwelken zwart wordend. Katjes vóór of tegelijk met de bladen 

 verschijnend, kort of langer gesteeld. Steel met kleine bladen bezet. 

 Stempels kort, meest purper. Kleppen bij de opengesprongen vrucht aan 

 den top slakkenhuisvormig opgerold. Bladen klein . rondachtig-eirond 

 tot langwerpig-lijnvormig (B : L = 1 : 1 a 10), van onderen zijdeachtig be- 

 haard, van boven vuilgrosn. Steunbladen elliptisch of smal lancetvormig. 

 Katjes zeer kort gesteeld. Vruchtbeginsel gesteeld, grijsviltig, de steel 

 2-3 maal zoo lang als de klier S. repens blz. 40. 



Opmerkingen omtrent de bast a ar d vorm en. 



De Penfandrabastaarden hebben aromatisch riekende bladen , wier bovenvlakte sterk 

 glanzend is, terwijl de bladstelen en bladranden sterk klierachtig zijn. In de mannelijke 

 katjes komen vaak bloemen voor met minder dan 5 meeldraden. 



De Fra^/V/sbastaarden hebben lang toegespitste bladen. 



De Amygdalinabastaarden hebben een langgesteeld vruchtbeginsel in de vrouwelijke 

 bloemen, terwijl in de mannelijke katjes ook bloemen met 3 meeldraden zijn. De schors 

 bij oudere exemplaren schilfert ten deele af. 



De A/öabastaarden hebben zijdeachtig behaarde bladen en het vruchtbeginsel is kortgesteeld. 



De Purpureabastaarden hebben naar beneden wigvormig versmalde bladen, die alleen 

 naar boven scherp gezaagd zijn. Het vruchtbeginsel is sterk verkort, evenals ook de steel 

 er van, de stijl en de stempels. De meeldraden zijn ten deele vergroeid. 



De Wm/nafebastaarden hebben sterk verlengde bladen, die van onderen zijdeachtig 

 behaard zijn. In de bloemen is de klier lang en smal, de stijl lang en dun , de stempels 

 zijn lang, draadvormig. 



Omtrent de Cinerea-, Caprea- en Awritabastaarden valt op te merken, dat de onderlinge 

 bastaarden dezer drie alleen naar den vorm der bladen en den vorm en stand der stempels 

 zijn te bepalen, terwijl bij bastaardvorming met andere soorten naast den vorm en de be- 

 kleeding der bladen vooral de lange steel van het vruchtbeginsel en de korte stijl opvalt. 



De Repensbastaarden zijn meestal gemakkelijk aan den lagen groei en aan de vrij kleine 

 bladen, die meest zijdeachtig behaard zijn, te herkennen. 



