FAMILII-. 25. 



— SALICACEAE. — 



33 



den voet en den rand kortbeliaard (de katjes zien er bijna onbehaard uit). 

 De achterste klier is breed, langwerpig, afgeknot, de voorste der mannelijke 

 bloemen is kleiner, smaller en ook afgeknot. In de mannelijke bloemen 

 vindt men 2, voor de onderste helft dichtbehaarde meeldraden, in de 

 vrouwelijke bloemen een kortgesteeld vruchtbeginsel, waarvan de steel 

 korter is dan de achterste klier en door den voet van deze iets omvat wordt. 

 Het vruchtbeginsel is uit een eironden voet kort kegelvormig, heeft een 

 zeer korten, vaak gedeelden stijl met langwerpige, gedeelde of uitgerande 

 stempels, die evenals de stijl zelf, geel zijn. f). 6 — 21 M. April, Mei. 



De var. 5. coerülea x ) Koch heeft donkerder bruine takken en ten slotte 

 onbehaarde bladen, de var. y. vitellina -i Koch heeft gele of roodgele takken 

 en bijna citroengele honigschubben. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt in geheel 

 Europa op vochtige plaatsen voor en is bij ons algemeen aan waterkanten 

 en aan wegen. Zij wordl veel aangeplant, vooral ook om later als knot- 

 wilg te dienen. 



De var. p. coerülea is gevonden bij Koudekerke en op Zuid-Beveland, 

 de var. -/.vitellina bij Arnhem, Leiden, Ubbergen en op Zuid-Beveland. 



Volksnamen. Behalve de namen schiet- of schotwilg, worden voor 

 deze wilgensoort nog tal van andere namen gebruikt. Zoo b.v. knotwilg 

 (voor de afgeknotte exemplaren i, kop wilg, tronk en tronkboom enz. 



De bastaard van Salix fragilis en Salix alba is S. 

 Russeliana ') Sm. Hierbij zijn de jongere bladen, dus 

 ook de bovenste der jonge takjes tegen den herfst nog 

 zijdeachtig behaard en de zaagtanden zijn meest kleiner 

 dan bij S. fragilis. De steunbladen zijn meer toegespitst. 

 Hij is gevonden op Zuid-Beveland, bij Zwolle, Overveen . 

 Kampen en Leiden. 



S. amygdalina 4 ) L. Amandel wilg. (Fig. 30.) 



Deze soort is meestal een heester, zelden een 

 boom, met geelgroene of bruine takken, die 

 kaal, doch in het begin iets behaard zijn. De 

 schors is bij oude exemplaren grauw, schilfert 

 des winters af, waardoor de daaronder liggende 

 kaneelkleurige laag zichtbaar wordt (hierdoor is 

 de soort gemakkelijk kenbaar). 



De bladen zijn langwerpig tot lancetvormig (1 :3a8), spits of lang toe- 

 gespitst, tot aan den top dicht klierachtig gezaagd, kaal of soms in het 

 begin zijdeachtig behaard, van boven donkergroen, glanzend, van onderen 

 bleek- of blauwgroen. De bladstelen zijn van boven klierachtig. De steun- 

 bladen zijn nier- of half hartvormig, gezaagd. De bladen van de stelen der 

 katjes zijn gezaagd. 



De aren zijn dun, cylindrisch il :4a 12), meest los-bloemig. Het komt 

 nog al eens voor, dat mannelijke en vrouwelijke bloemen in hetzelfde katje 

 worden aangetroffen. De achterste klier is kort, langwerpig, afgeknot, 

 de voorste der mannelijke bloemen is kleiner en smaller. 



In de mannelijke bloemen zijn 3, aan den voet dichtbehaarde meeldra- 



Salix amygdalina 

 Fig. 30. 



') coerülea = blauw. 2 ) vitellina = dooiergeel. 



) amygdalina = amandelachtig. 



Heukels , Flora. 



3 ) Russeliana = Russel's. 



