FAMILIE 25. 



— SALICACEAE. 



35 



Salix purpurea 

 Fig. 32. 



bool van rouw), doch alleen vrouwelijke exemplaren. Men beweert, dat 

 alle exemplaren in Europa afkomstig zijn van een takje, dat in een mand 

 gevlochten was en door den Engelschen dichter Pope in het begin der 

 18e eeuw werd geplant. 



S. purpurea 'j L. Bittere wilg. (Fig. 32). 



Deze heester of boom heeft taaie, dunne, buigzame, glanzende takken, 

 die geelachtig of rood zijn aangeloopen. De binnenschors is des zomers 

 citroengeel. De knoppen zijn kaal. 



De bladen zijn omgekeerd lancet- tot lijn-lancetvormig (1 : 5 a8), beneden 

 langzaam, boven snel versmald, in het bovenste 

 deel het breedst, spits, naar boven klein en 

 scherp gezaagd, beneden gaafrandig, eerst min 

 of meer roestkleurig wollig, later kaal of zelden 

 van onderen zijdeachtig behaard, van boven 

 donker-, soms iets blauwachtig-groen , weinig 

 glanzend, van onderen groen of blauwgroen, 

 dof, aan weerszijden met weinig, doen bij het 

 drogen scherp te voorschijn tredend adernet. 

 Steunbladen ontbreken meest, doch zoo zij er 

 zijn , zijn ze langwerpig-lancetvormig. 



De katjes verschijnen vóór de bladen , zijn 

 zittend , de mannelijke zijn cylindrisch (1 : 3 1 s a 4), 

 de vrouwelijke lang cylindrisch (1 :4a8), soms 

 iets gekromd , dichtbloemig. De katjesschubben 



zijn van boven donkerrood tot zwart, aan weerszijden behaard. De klier 

 is kort, eirond. 



In de mannelijke bloemen zitten 2 tot den top vergroeide en aan den 

 voet dichtbehaarde meeldraden , in de vrouwelijke een klein, kort. eirond 

 of uit eironden voet kegelvormig, stomp, witviltig vruchtbeginsel. De stijl 

 ontbreekt meest geheel of is zeer kort. De stempels zijn klein , eirond of 

 rondachtig, soms uitgerand , geel of soms roodachtig. 



Bij de var. S. sericea ' 2 ) Koch zijn de jongere 

 bladen dicht zijdeachtig behaard, doch die be- 

 haring verdwijnt later. 



Voorkomen in Europa en in Nederland en ge- 

 bruik. De Salix purpurea komt in Midden- en 

 Zuid-Europa aan waterkanten voor en is ook bij 

 ons op dergelijke plaatsen vrij algemeen , evenals 

 de var. bovengenoemd. De takken er van wor- 

 den ook als vlecht- en bindmateriaal gebruikt. 



S. viminalis 3 ; L Bind wilg. (Fig. 33). 



Deze soort is meestal een hooge heester, zel- 

 den een boom. De takken zijn slank, grijs- of 

 geelgroen, eerst kort dichtbehaard, later kaal. 

 De binnenschors is groen. 



De bladen zijn smal lancetvormig (1 : 10), lang toegespitst, bijna gaaf- 

 randig, aan den rand iets omgerold, van boven dofgroen, verspreid van 

 kleine haartjes voorzien, van onderen dicht wit zijdeachtig behaard (de 



9 dM— 3 M. April 



Fig. 33. 



; ) purpurea = purper. 2 ) sericea = zijdeachtig, 3 ) viminalis = roedevormig. 



