38 — SALICACEAE. — FAMILIE 25. 



Volksnamen. Behalve waterwilg , wordt deze wilgensoort ook tweebast, 

 werfhout, wervel genoemd. 



De bastaard van S. Caprea en S. purpurea is S. discolor ') Host. Bij dezen zijn de takken 

 olijfgroen of groenachtig, ten laatste geheel kaal. De bladen zijn langwerpig, langwerpig- 

 Iancetvormig of eirond-langwerpig, met wigvormigen voet, naar boven iets gezaagd, meest 

 overal even breed. Zij zijn later kaal, van boven glanzend, van onderen bleek of blauw- 

 groen. De stempels staan meest rechtop en liggen dicht tegen elkaar. 



Hij is bij Soestdijk en Nederhorst den Berg gevonden. 



De bastaard van S. Caprea en S. viminalis is S. Smithiana 2 ) Willd., waarbij de takken 

 purperbruin zijn en de bladen omgekeerd eirond-lancetvormig, langweipig-lancetvormig of 

 breed-lancetvormig zijn, terwijl zij van boven donkergroen en van onderen in de jeugd wit, 

 doch glanzend viltig zijn. 



Deze bastaard is bij Utrecht, Zwake, Rotterdam en Oudenbosch gevonden. Hij wordt 

 door sommigen voor een smalbladigen vorm van S. acuminata Sm. gehouden. 



S. cinérea 3 ) L. Grauwe wilg. (Fig. 36). 



Deze wilg heeft dikke takken. De oudere van deze zijn ruw, bruinachtig 

 of grauw. De knopschubben zijn grijsbruin , grijs- of zwartviltig. 



De bladen zijn langwerpig of omgekeerd eirond, in de bovenste helft 



het breedst (1 :2a3), spits of kort toegespitst, 

 met boogvormig loopenden rand, onregelmatig 

 gezaagd of gekarteld. Zij zijn eerst aan weers- 

 zijden door korte, grauwe, doffe haren viltig, 

 later worden zij van boven vuilgroen, dof, als met 

 korte haren bestrooid of kaal, van onderen min 

 of meer grauw, lichter of donker grauwviltig, 

 later kaal wordend. De steunbladen zijn half 

 hart- of niervormig. 



De katjes zijn zittend of later kortgesteeld , 

 aan den voet door behaarde bladen omgeven, 

 voor het opengaan dik grijsviltig. De manne- 

 lijke zijn eirond tot langwerpig (1:1a 2V2), dicht- 

 bloemig , de vrouwelijke echter langwerpig, later 

 cylindrisch (1 : 1 a4), eerst dicht-, later losbloemig. De katjesschubben zijji 

 naar boven zwart, aan weerszijden grauw of zwartachtig, lang behaard. 

 De klier is langwerpig, afgeknot. 



In de mannelijke bloemen zijn de meeldraden lang, beneden behaard. 

 In de vrouwelijke is het vruchtbeginsel lang gesteeld (de ' steel is 3 — 5 maal 

 zoo lang als de klier), uit eironden voet kegelvormig, later uit verdikten 

 voet priemvormig verlengd, lichtgrijsviltig, zelden bijna kaal. De stijl is 

 kort; de stempels zijn omstreeks zoo lang als de stijl, langwerpig, uitge- 

 rand of gedeeld , rechtop-afstaand. 



Om verwarring met S. Caprea te voorkomen , zij opgemerkt dat de bladen 

 beneden en boven niet zoo langharig zijn als bij S. Caprea , ook ligt de 

 grootste breedte dichter bij den top. De katjesschubben zijn aan den top 

 bruin , langharig gewimperd , de katjes zijn bijna de helft kleiner dan die 

 van S. Caprea, doch lijken er anders wel op. Ij. 6 dM — 2 M. Maart, 

 April (iets later dan S. viminalis). 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze wilg komt door geheel 

 Europa voor op vochtige plaatsen en is bij ons ook vrij menigvuldig 

 aangetroffen. 



: ) discolor = tweekleurig. 2 ) Smithiana = Smith's. 3 ) cinerea = aschgrauw. 



