FAMILIE 25. — SALICACEAE. — 41 



met kleine tandjes , eerst aan weerszijden zijdeachtig behaard (de haren 

 liggen in de richting der middennerf), later zeldzaam aan weerszijden, 

 meest alleen van onderen zijdeachtig behaard of aan weerszijden kaal 

 wordend, van boven iets glanzend , dof- of vuilgroen, van onderen bleek- 

 of grijsgroen. Steunbladen zijn meest alleen aan de loten aanwezig, zij 

 zijn elliptisch of smal lancetvormig. 



De katjes zijn zeer kort of iets langer gesteeld, de mannelijke zijn eirond 

 tot kort cylindrisch (1 : 1 a2), de vrouwelijke bijna bolrond tot langwerpig- 

 eirond of langwerpig-cylindrisch (1 : 1 a4), meest dichtbloemig. De katjes- 

 schubben zijn naar boven zwartachtig of zwartpurper, aan weerszijden 

 behaard. De klier is klein, langwerpig of langwerpig-eirond , afgeknot. 



In de mannelijke bloemen zijn de meeldraden kaal, de knopjes eerst 

 roodachtig, daarna geel en na het stuiven zwartachtig. In de vrouwelijke 

 bloemen is het vruchtbeginsel gesteeld (de steel is 2-3 maal zoolang als de 

 klier), klein, kegelvormig, stomp, later bijna cylindrisch verlengd, grijsviltig 

 (zelden kaal), later kaler wordend. De stijl is meest kort of ontbreekt, de 

 stempels zijn korter of langer, ongedeeld of meer of minder gespleten, geel 

 of roodachtig. K 1,5 dM— 1 M. April, Mei. 



Men onderscheidt hierbij de volgende vormen: 



a. vulgdris '). Bladen ovaal tot elliptisch-lancetvormig (1 : 1 a 5), met 

 omgerolden rand en teruggebogen top. 

 1. lasiocarpa 2 ). Vruchtbeginsel behaard. 

 II. leiocdrpa 3 ). Vruchtbeginsel geheel of bijna kaal. 



p. fusca 4 ) Sm. Bladen elliptisch of elliptisch-lancetvormig. Plant hooger. 



I. lasiocarpa. Vruchtbeginsel behaard. 



II. leiocdrpa. Vruchtbeginsel geheel of bijna kaal. 



y. argéntea 5 ) Sm. Bladen aan weerszijden dicht zijdeachtig behaard of 

 viltig. 



I. lasiocarpa. Vruchtbeginsel behaard. 



II. leiocdrpa. Vruchtbeginsel geheel of bijna kaal. 



d. rosmarinifolia 1 ') Koch, niet L. Bladen lijn-lancetvormig (1:5a 10) 

 met vlakken of weinig teruggebogen rand. Vrouwelijke katjes vaak 

 bijna bolrond. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. S. repens komt door geheel 

 Europa voor en is ook bij ons algemeen op moerassige heide- en zand- 

 gronden en in de duinen. 



De vorm rosmarinifolia is alleen van Groningen en Wassenaar bekend. 



Een bastaard van S. aurita en S. repens is S. ambigua Ehrh. 



Bij dezen zijn de bladen langwerpig of omgekeerd eirond met teruggekromden top, gaaf- 

 randig of verwijderd getand, van onderen rimpelig, aangedrukt behaard, ten slotte kaal. 

 De bladen zijn grooter dan bij S. repens, doch niet zoo groot en ook minder rimpelig dan 

 bij S. aurita. 



De katjes zijn rolrond, met aan den top bruine, geelwit behaarde schubben. De vrouwe- 

 lijke katjes zijn tijdens den vruchttijd kortgesteeld. De doosvrucht is viltig. 



Deze is bij ons bij Winterswijk, Doornspijk en Oranjezon (Walcheren) gevonden. 



Nog worden in onze literatuur over de Salixsoorten verschillende soorten 

 en bastaarden vermeld, als hier gevonden en wel de volgende: S.phylicae- 

 folia L = S. nigricans Sm., op het Singelbolwerk bij Haarlem en de var. 



') vulgaris = gewoon. 2 ) lasiocarpa = ruwvruchtig. 3 ) leiocarpa = gladvruchtig. <) fusca = 

 bruin. ) argéntea = zilverkleurig. 6 ) rosmarinifolia = rosmarijnbladig. 7 ) ambigua = twijfel- 

 achtig. 



