42 



SALICACEAE. — 



FAMILIE 25. 



p. laurina van dezen bij Meerenberg, S.daphnoides VUL, achter Meerenberg, 

 S. grandifolia Ser., op Bentveld, S. depressa L. = S. livida Whlnlbg. , in 

 de trinnenduinen bij Bennebroek, S. mollissima Ehrh.=S. amygdalina x 

 viminalis op het Schapenduin bij Bloemendaal, op het Middenduin en bij 

 Overveen , 5. Seringeana Gaud. — S. Caprea x incana op Walcheren en 

 5. viridis Fr. = S. fragilis x alba bij Apeldoorn. 



2. Pópulus ') Tril. Populier. 



Boomen. Knoppen zij- en eindstandig met vele knopschubben. Bladen 

 verspreid, langgesteeld. 



Katjes vóór de bladen verschijnend, cylindrisch, ten slotte hangend, aan 

 den voet niet bebladerd. Schutbladen (schubben) der kortgesteelde bloemen 

 ingesneden of gescheurd , voor de rijpheid der vrucht afvallend. Vruchten kaal. 



Bloemen met een schijfvormige discus, die scheef is afgeknot. De manne- 

 lijke bloemen hebben 8-30 meeldraden , de vrouwelijke een stamper met 

 2-8 stempels. De vrucht is een al of niet gesteelde, gladde doosvrucht. 



Biologische bijzonderheden. De opmerkingen bij het geslacht Salix ge- 

 maakt over de wijze van openspringen der vruchten en over de zaden gelden 

 ook hier. 

 De katjes der populieren dragen windbloemen. Wat het strekken van 



de spil der katjes betreft 

 en verdere bijzonderheden 

 geldt hetzelfde, wat reeds 

 bij de Cupuliferae (speciaal 

 bij Betuia) is vermeld. In 

 de bloemen is wel bezoek 

 van bijen waargenomen , 

 doch deze komen alleen om 

 stuifmeel. 



De vrouwelijke bloemen 

 van de Populussoorten wor- 

 den vaak door een schimmel, 

 Exooscus aureus aangetast 

 en deze maakt, dat de 

 vruchtbeginsels dezer bloe- 

 men tot goudgele zaad- 

 doozen worden, die wel 

 driemaal zoo groot als ge- 

 woonlijk zijn. Op de aangetaste bladen ontstaan gele vlakke uitstulpingen , 

 zoog. mycocecidiën. 



Wat galvormingen betreft, veroorzaken bladluizen (Pemphigussoorten) 

 vaak zoog. omwallingsgallen. Vooral zijn merkwaardig die aan de bladstelen, 

 veroorzaakt door Pemphigus spirothecae (fig. 39a), waarbij deze spiraal- 

 vormig gedraaid zijn met een evenzeer schroefvormig gewonden spleet en 

 door Pemphigus bursarius (fig. 396), waarbij de bladstelen bijna bolvormig 

 verdikt zijn met eene opening aan de bovenzijde en die meestal van buiten 

 een roode kleur hebben. 



a Fig. 39. b 



Omwallingsgallen. a. door Pemphigus spirothecaeaan Populus 

 nigra; b. door P. bursarius aan P. pyramidalis. 



') van het grieksche woord: paipallein: schudden, om de bewegelijkheid der bladen 

 bij de meeste soorten. 



