FAMILIE 25. 



— SALICACEAE. — 



47 



Populua nigra 

 Fig. 44. 



vorniig, aan de wortelloten en de jonge takken hreeder. Alle bladen zijn 

 aan den rand kaal of eerst iets behaard. 



De mannelijke katjes zijn gesteeld, de vrouwelijke ongesteeld. De katjes- 

 schubben zijn wigvormig, handvormig in slippen gedeeld , kaal. De manne- 

 lijke bloemen hebben 12-30 meeldraden , de 

 vrouwelijke een rond vruchtbeginsel met 2 terug- 

 geslagen, gele, vleezige stempels. De vrucht is 

 eirond-kegelvormig met 4 groeven. K 15-24 M. 

 April. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze 

 boom komt in Midden- en Zuid-Europa voor. Bij 

 ons vindt men hem in bosschen , aan waterkanten 

 en in de duinen, meest aangeplant. Hij was 

 vroeger bij ons meer algemeen , doch is ten deele 

 verdrongen door den veel sneller groeienden 

 Canadeeschen populier. Men treft meer mannelijke 

 dan vrouwelijke exemplaren aan, de laatste heb- 

 ben lichter gekleurde bladen en takken. Soms 

 wordt deze populier ook behandeld op de manier der knotwilgen. In het bui- 

 tenland groeit op dezen boom 'vooral vaak de vogellijm (Viscum album), soms 

 in bossen van 4 M omvang en 5 cM stamdikte, waarin zelfs vogels nestelen. 



Biologische opmerking. Op P. nigra vindt men soms viltgallen als op- 

 P. tremula, doch met een zwavelgeel vilt. 



P. pyramidalis ') Rozicr. (P. italica -) Ludw., 

 P. dilatata 1 ) Ait.) Italiaansche populier. 

 (fig. 45). 



Deze boom gelijkt in vele opzichten op 

 P. nigra, doch is er van te onderscheiden, 

 doordat de stam veel slanker is en duidelijk 

 tot aan den top zichtbaar is. De takken 

 gaan direct naar boven, zoodat de kroon 

 zeer smal is. 



De bladen zijn ruitvormig, even lang als 

 breed of iets meer breed dan lang, toege- 

 spitst, gezaagd, langgesteeld , met kalen 

 rand. K 24-30 M. April. 



Voorkomen in Nederland. Deze boom is 

 in het Oosten inheemsch en is bij ons in de 

 tweede helft der 18 e eeuw uit Italië inge- 

 voerd, doch alleen in vrouwelijke exem- 

 plaren en wordt langs wegen en om kerk- 

 hoven aangeplant. Hij vormt veel minder 

 wortelloten dan P. nigra. 



Sedert 40 a 50 jaren vertoont zich bij 



dezen bOOm het Verschijnsel, dat de bOVen- A tak m e* mannelijke bloemen; B tak met 

 ,,,... , , r , bladen; 1 mannelijke bloem. 



ste takken bij de meeste exemplaren afster- 

 ven. Men meent de oorzaak daarvan daarin te moeten zoeken , dat men 



Populus pyramidalis. 

 Fig. 45. 



') pyramidalis = pyramidale. 2 ) italica = Italiaansche. 3 ; dilatata = verwijd. 



