70 



POLYGONACEAE. 



Familie 29. 



R. Hydrolapathum 1 ) Huds. Waterzuring (fig. 69). 



Deze plant heeft een zeer krachtigen stengel met lange, rechtopstaande 

 takken. 



Alle bladen zijn spits met versmalden voet, de onderste zeer groot, lang- 

 werpig-lancetvormig, vlak, de overige lancetvormig, zwak gegolfd, de 

 bovenste lijnvormig. De bladen zijn wat lederachtig, zeer breed, de onderste 

 zijn 4-10 dM lang, en loopen af in den langen, van boven vlakken steel. 



De schijntrossen zijn dik, vaak dicht pluimvormig. De bloemsteeltjes 

 zijn in het onderste vierde deel geleed. De binnenste vruchtbloemdekslippen 

 zijn eirond-driehoekig, niet hartvormig, gaafrandig of aan den voet getand, 

 alle of althans 2 met knobbels. 



Deze plant valt zeer op door de grootte van alle deelen, vooral van de 

 onderste bladen. Wel heeft R. maximus dezelfde grootte en gelijke bloem- 

 dekslippen, doch R. Hydrolapathum heeft frischgroene bladen, terwijl die 

 bij R. maximus donkergroen zijn en ook de bladstelen 2 zijdelings loopende 

 ribben hebben, *k 9-18 dM. Juli, Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- 

 Europa aan en in slooten , vaarten en moerassen en op vochtige weilanden 

 voor en is ook bij ons algemeen. 



Volksnamen. In Friesland heet de plant harntjerijs, in Noord-Holland wel 

 wilde tabak, in Zuid-Limburg partbladeren, op de Zuid-Hollandsche eilanden 

 koes, op Zuid-Beveland en in Zeeuwsch-Vlaanderen paardezuring of paardesul. 



R. aquaticus 2 ) L. (R. Hippolapathum 3 ) Fr.). Paardezuring (fig. 70). 



Deze plant heeft een krachtigen, kantigen stengel met lange, rechtop- 

 staande takken. De onderste bladen zijn zeer groot, 

 langwerpig-eirond , spits of stompachtig, met hart- 

 vormigen voet, met gootvormigen steel, de overige 

 langwerpig tot lancetvormig, stompachtig. Zij zijn 

 alle frischgroen en vrij dun. 



De schijntrossen zijn dicht, vaak pluimvormig. 

 De bloemsteeltjes zijn bij den voet geleed. De 

 binnenste vruchtbloemdekslippen zijn vliezig, rond- 

 achtig-eirond, gaafrandig of iets getand, met iets 

 hartvormigen voet, zonder knobbels. 



De plant lijkt wel wat op R. Hydrolapathum , 

 doch is er door den vorm der onderste bladen en 

 door het ontbreken van knobbels gemakkelijk van 

 te onderscheiden. 2j.. 9-15 dM. Juli — Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in het 

 oostelijk deel van Noord- en Midden-Europa aan oevers en slooten voor, 

 doch is bij ons op dergelijke plaatsen zeldzaam gevonden , vooral in de 

 omstreken van Dordrecht op verschillende plaatsen, verder bij Wijk bij 

 Duurstede, terwijl nog enkele andere plaatsen worden opgegeven, echter 

 als twijfelachtig. 



R. maximus') Schreb. üroote zuring. (Fig. 71). 



Deze plant wordt meestal als een bastaard van R. Hydrolapathum en R. aquaticus be- 



Rumex aquaticus 

 Fig. 70. 



>) Hydrolapathum = waterzuring. 

 paardezuring. *) maximus = grootste. 



v ) aquaticus = water. 



3 ) Hippolapathum = 



