Familie 29. 



POLYGONACEAE. 



71 



bloem- 



schouwd en daarop wijzen ook de vindplaatsen, andere houden haar voor een zelfstandige soort. 



De stengel is rechtopstaand, zeer krachtig, gegroefd niet rechtopstaande takken. 



De bladen zijn donkergroen, vrij dun. met zwak gegolfden rand, de onderste zijn zeer 

 groot, langwerpig, spits met steeds schecven, afge- 

 ronden of iets hartvormigen voet en van boven 

 vlakken, doch aan weerszijden door een uitstekende 

 rib. geranden bladsteel, de bovenste zijn lancet- 

 vormig. De schijntrossen zijn meest dik en dicht. 

 De binnenste vruchtbloemdekslippen zijn bijna drie- 

 hoekig, met iets hartvormigen voet, gaafrandig of 

 getand. Alle of althans 2 dragen knobbels. 



In grootte en uiterlijk komt zij met beide stam- 

 ouders overeen , doch zij is van R. aquaticus direct 

 te onderscheiden door het wel aanwezig zijn van 

 knobbels op het vruchtbloemdek. Door de kleuren 

 de zachtheid der bladen komt zij meer met deze over- 

 een dan met R. Hydrolapathum, want de bladen der 

 laatste zijn iets lederachtig en iets blauwachtig be- 

 rijpt en de bladstelen zijn van boven vlak, doch van 

 onderen diep gegroefd , terwijl de bladstelen van R. 

 maximus zijdelings ruggen hebben en boven eer 

 gewelfd zijn. Ook hebben de onderste bladen van 

 den bastaardvorm steeds een scheeven voet, d. w. z. 

 de eene helft der bladvlakte reikt verder langs den 

 steel dan de andere. De binnenste vruchtbloem- 

 dekslippen zijn als bij R. aquaticus, want ook daar 

 komen ze getand voor, daarentegen zijn er op iedere 

 slip knobbels te zien als bij R. Hydrolapathum, doch 

 deze zijn kleiner en soms is een der knobbels ten 

 koste der 2 andere vergroot. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze 

 bastaard komt aan waterkanten voor en is gevonden bij Leiden, den Haag (V), Zwijndrecht, 

 Dordrecht, Sliedrecht, Overveen en Gorinchem. 



R. domésticus ') Hartm. Huiszuring. 



Deze wordt door sommigen voor een bastaard van R. aquaticus en R. crispus gehouden. 

 Werkelijk gelijkt zij veel op #. crispus, doch de plant is grooter (— 1,5 M) en heeft lan- 

 cetvormige, teerdere bladen dan bij deze. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Zij komt voor op bouw- en weiland en wordt 

 in Noordelijke streken als nogal voorkomend opgegeven b.v. voor Sleeswijk en Holstein. 

 De vindplaatsen in ons land zijn alle twijfelachtig nl. Vlieland , Haarlemmervaart bij Leiden, 

 Amsterdam in Linnaeus , Haerst bij Zwolle. 



Als bastaardvorm wordt nog genoemd R. conspérsus 2 ) Hartm., de bestoven zuring, 

 van R. obtusifolius en R. domésticus. Volgens anderen zou- 

 den de gevonden exemp aren bastaardvormen zijn van R. cris- 

 pus en R. domésticus. Amsterdam (?), Den Haag, Walcheren (?). 



Nog zouden gevonden zijn R. laevigatus 3 ) Fr., een bastaard 

 van een vorm van R. obtusifolius nl. R. silvestris Wallr. en 

 R. crispus, bij Den Haag en ook bij Den Haag R. leptanthes 

 de Br. , als bastaard waarschijnlijk van R. obtusifolius en 

 R. divaricatus. 



R. scutatus ') L. Spaansche zuring. (Fig. 72.) 



Deze plant is blauwgroen , heeft een ver rondkruipenden 

 wortelstok en tal van liggende of opstijgende , heen en wee r 

 gebogen stengels. 



De bladen zijn dik, iets vleezig, in omtrek rondachtig tot 

 langwerpig-eirond met meest horizontaal afstaande spieshoe- L_^ * " 7> 



„.. .... . , , . ,, . , .- , , Rumex scutatu3 



ken. Zij zijn handnervigen hebbenalleeen steel, die langer dan 

 de bladschijf is en de tuitjes zijn gaafrandig, kort en afgeknot. Fig. 72. 



De bloemen zijn veeltelig en staan in arm- (3-5-) bloemige , naakte , van elkaar verwij- 



Rumex maximus. 

 Fig. 71. 



A vruchtdragende tak; B Blad; 1. 

 dek om de vrucht. 



') domésticus = inheemsch. 

 <) scutatus = rondschildvormig. 



') conspérsus = bestoven. 



3 ) laevigatus = gepolijst. 



