72 



- POLYGONACEAE. 



Familie 29. 



derde kransen. De binnenste vruchtbloemdekslippen zijn vliezig, gaafrandig, rondachtig- 



hartvormig, zonder knobbels. %■. 3 — 4,5 dM. Mei — Augustus. 



De var. (1. hastifolius ') heeft bladen, aan weerszijden met een smalle bocht en een 

 bladschijf, die even breed als of meer breed dan lang is. 



Biologische bijzonderheden. De tweeslachtige bloemen zijn sterk proterandrisch , zoodat 

 zelfbestuiving uitgesloten is. Door de groote stempels kan gemakkelijk windbestuiving 

 plaats hebben. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in Midden en Zuid-Europa op 

 steenachtige plaatsen en oude muren voor. Bij ons is alleen de var. hastifolius gevonden 

 bij Zutphen , Rhenen, Roermond en Maastricht. Zij is waarschijnlijk alleen verwilderd, 

 doordat zij in tuinen wordt gekweekt. 



Volksnaam. De naam Spaansche zuring voor deze plant wordt opgegeven als in den 

 Achterhoek van Gelderland en Zuid-Holland te worden gebruikt. 



R. Acetosa-; L Veldzuring (fig. 73). 



De plant is groen met een vrij langen, spilvormigen , bruinen wortel, die 

 van vele vezels voorzien is en een rechtopgaanden, 

 vertakten (naar den top opgerichte takken), glad- 

 den, gegroefden, aan den voet vaak rooden stengel. 

 De bladen zijn iets vleezig, eirond-langwerpig, 

 pijlvormig (met oortjes evenwijdig aan den steel of 

 iets naar elkaar neigend), gaafrandig. De onderste 



riumsi: Acetosa 

 Fig. 73. 



■/ bladen zijn lang gesteeld , groot, meest stomp, de 

 i hoogere kleiner, kort gesteeld, spits. De tuitjes 

 zijn getand of franjeachtig ingesneden. 



Ten slotte deelt de stengel zich in verscheiden 

 bloemtrossen , die samen een soort pluim vormen. 

 De onderste bloemtros heeft aan den voet een bijna 

 ongesteeld blaadje, de overige ontspringen uit een 

 kleine scheede. De bloemen zijn 2-huizig. De 

 binnenste vruchtbloemdekbladen zijn vliezig , dubbel zoo lang als de buitenste, 

 rondachtig-eirond , met afgeknotten of hartvormigen voet, van een zeer 

 korte, rondachtige of bijna vierhoekige schub voorzien. De vruchtstelen zijn 

 meest rood. i^. 3-9 dM. Mei, Juni, soms na den maaitijd weer. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in geheel Europa, in weiden, langs wegen en 

 in bosschen voor en is ook bij ons algemeen. 



Volksnamen. Behalve zuring in alle mogelijke 

 variaties van dat woord, wordt de plant ook in 

 Friesland réaskonk d. i. roodbeen genoemd , ook wel 

 sürbledden , sürken en sürstallen , in Twente hoort 

 men zoerblaar of zoerstellen , in Noord-Limburg 

 zoormoos en in geheel Limburg en in het oosten 

 van Gelderland zurkel, in Drente en Salland zuur- 

 ling, in vele streken ook wilde en veldzuring. 



R. Acetosélla 3 ) L. Schapez uring (fig. 74). 



Deze plant is vaak roodachtig of iets blauwgroen 

 en heeft een kruipenden wortelstok en een rechtopstaanden of'opstijgenden , 

 dunnen, al of niet vertakten stengel. 



Rumex Acetosélla 



Fig. 74. 



') hastifolius = spiesbladig. s ) Acetosa van acetum: azijn, naar den zuren smaak. 



3 ) Acetosélla, verkleiningsvorm van Acetosa, dus weinig zuurachtig. 



