Familie 29. 



POLYCiONACKAl-.. 



75 



wimperde tuitjes uitgaand. Bijschermen armbloemig, in de oksels van schutbladen 

 of de onderste In die van gewone bladen, tol afgebroken, losse schijntrossen ver- 

 eenigd. Vruchtbloemdek vergroot, de 3 buitenste bloemdekslippen verdiept. Klier- 

 ring ontbrekend. Meeldraden 8. stempels:}, bijna zittend. Vrucht 3-kantig. Kiemwit 

 hoornachtig. Worteltje tegen de spieet der zaadlobben liggend. Oo. 



a. Bloemsteel korter dan het vruchtbloemdek, kort hieronder geleed. Buitenste 

 bloemdekslippen stomp gekield. Vrucht dof i\ Convoivuius blz. 85. 



b. Bloemsteel even lang als hel vruchtbloemdek , onder het midden geleed. Buitenste 

 bloemdekslippen gevleugeld. Vrucht glanzend .... I'. riumetonini blz. 85. 



II. Stempels schildvormig Of gewimperd. Hooge, vaak meer dan 1.5 M lange, sierplanten. 

 Bloemen in trossen of pluimen. 



A. Bloemen in okselstandige , losbloemige, aarvormige bloeiwijzen, die tot bundels of 

 pluimen vereenigd zijn, zelden alleen staan. Stengels krachtig, aan den top over- 

 hangend , evenals de bladstelen roodachtig aangeloopen. Bladen gesteeld , breed 

 eirond of eirond-langwerpig met afgeknotten of kort pijlvormigen voet. Schutbladen 

 stomp I'. cuspidatam blz. 86. 



B. Bloemen in samengestelde, eind- of okselstandige trossen, veel korter dan het blad. 

 Stengels zeer dik. Bladen breeder en langer dan bij de vorige (tot 2 dMlang), kort 

 gesteeld, eirond of eirond-langwerpig, met bijna hartvormigen voet. Schutbladen 

 lang, toegespitst I». sachalinense blz. 86. 



N.B. In deze tabel zijn alleen de soorten opgenomen , niet de bastaardvormen. Bij het 

 vinden van afwijkende vormen trachte men te weten te komen , van welke 2 soorten de 

 plant gemengde kenmerken vertoont. 



P. Bistórta ') L Adderwortel (fig. 75). 



Deze plant heeft een horizontalen of een in een vertikaal vlak slangachtig 

 gekronkelden , dikken, harden wortelstok (vandaar de naam adderwortel), 

 waaruit een aantal bladen en een stengel komen. 

 Deze stengel is verwijderd bebladerd en draagt 

 aan den top een langgesteelden, cylindrischen tot 

 vingerdikken schijntros van bloemen. Hij is niet 

 vertakt, rechtopstaand, glad en kaal. 



De bladen zijn van onderen grijsgroen , vaak 

 iets kort behaard, overigens evenals de geheele 

 plant kaal. De wortelbladen zijn groot, evenals 

 de onderste stengelbladen langwerpig-eirond tot 

 langwerpig-lancetvormig, stomp, met een spitsje 

 of spits, aan den voet afgeknot of hartvormig, 

 in een langen , gevleugelden bladsteel overgaand. 

 De bovenste bladen zijn lancet- tot lijnvormig, 

 zittend, stengelomvattend. De schijntros is lang- 

 werpig, stomp, dichtbloemig en bestaat uit hoopjes (bijschermpjes) van 

 2 (of 3) bijeenstaande bloemen, die in den oksel van een lang en toege- 

 spitst, dunvliezig, bruinachtig schutblaadje, met lichteren rand, zitten. 

 Het bloemdek is roodachtig wit met rechtopstaande, elliptische, stompe 

 slippen. Meeldraden zijn er 8, zij steken uit de bloem naar buiten, de 

 binnenste hebben donkerroode klieren aan den voet. Er zijn 3 stijlen. De 

 vrucht is scherpkantig driezijdig, eirond-toegespitst, 4-5 mM groot, glanzend 

 bruin en bevat een zaad met melig kiemwit. 2J-. 3-9 dM. Juni, Juli, vaak 

 na den maaitijd weer in Augustus, September. 



Biologische bijzonderheden. Het insectenbezoek is vrij groot. De honig 

 wordt door den klierring om het vruchtbeginsel afgescheiden en in de buis 

 van het bloemdek bewaard. 



Polygonum Bistórta 

 Fig. 75. 



') van bis: dubbel en tortus: gedraaid, naar den vorm van den wortelstok. 



