78 



POLYGONACEAE. 



Familie 29. 



veenwortel of roode veenwortel, in Friesland parbeamswortel, in verschil- 

 lende streken waterwilg, roowilg, wilde wilg, op Overflakkee heet zij 

 roodbeen, op Schouwen roode jan. 



P. tomentósum ') Schrk. (P. Lapathifolium -) L. , P. pallidum ') With.) V i 1- 

 tige duizendknoop (Fig. 77). 



De plant is bleekgroen met een vrij krachtigen , rechtopstaanden of op- 

 stijgenden stengel met zeer lange leden en is al of niet behaard. De knoopen 

 zijn weinig aangezwollen. 

 De bladen zijn elliptisch-langwerpig tot lancetvormig, vaak stompachtig, 



van onderen van klierpuntjes voorzien , vaak met 

 een halvemaanvormige, donkere vlek. De onderste 

 zijn kort gesteeld. De tuitjes zijn los, kaal of 

 iets kort behaard , kort en fijn gewimperd. 



De schijntrossen zijn kort , dik , stomp en ovaal. 

 Het bloemdek is 5-deelig, meest groen, soms 

 vuilwit of vuilrood met stompe slippen , terwijl 

 bloemstelen en bloemdek klierachtig zijn door 

 gele klieren. Meeldraden zijn er meest 6. De 

 vrucht is aan weerskanten verdiept. De zaden 

 zijn cirkelrond , aan weerszijden ingedrukt ,. 

 donker roodbruin. 2j.. 3-6 dM. Juli— Herfst. 



Men onderscheidt de volgende vormen: 

 1. vulgatum 4 ) de Br. met glanzige zaden, 

 a. gldbrum 5 ) met onbehaarde bladen, 

 met meest rechtopgaanden, onvertakten stengel en 

 smalle bladen, die van onderen grijs- of witachtig viitig zijn. 

 II. somphoricdrpum "') de Br. met doffe zaden. 



Bioligische bijzonderheden. De bloemen zijn veel grooter dan die van 

 P. nodosum en P. Persicaria. Zij zijn homogaam. De inrichting der bloemen 

 met het oog op de bestuiving is als bij P. Persicaria, alleen komen in het 

 laatst van den bloeitijd 1 of meer meeldraden door naar binnen buigen mef 

 de stempels in aanraking. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op vochtige akkers, aan slootkanten en moerassen voor en ook langs wegen. 

 Bij ons zijn a. glabrum en p. incanum beide vrij algemeen , doch de vorm 

 somphoricarpum is zeldzaam gevonden. 



Volksnamen. Gemeenschappelijke volksnamen voor P. tomentósum, P. 

 nodosum en P. Persicaria, die door het volk niet onderscheiden worden, 

 zijn jezusgras (Salland) , krodde (Friesland), platsied (Friesland), reaskonk 

 (Friesland), roodbeen (vele plaatsen), reek (Oostelijk Overijsel en Gelderland), 

 wilde wilg (vele plaatsen). Hierbij zijn namen, die ook voor andere soorten 

 gebruikt worden, b.v. voor P. amphibium (zie aldaar). 



P. nodosum s ) Pers. Knoopige duizendknoop (Fig. 78). 

 Deze plant heeft een in de knoopen sterk verdikten stengel en is vaak 

 rood of rood gevlekt. 



Polygonum tomentósum 

 Fig. 77. 



8. incanum ü ) Koch. 



l ) tomentósum = viitig. 2 ) Lapathifolium = zuringbladig. 3 ) pallidum = bleek. 



4 ) vulgatum = gewoon. 5 ) glabrum = glad. 6 ) incanum = grijsgrauw. ; ) somphoricarpum = 

 dofvruchtig. 9 ) nodosum = knoopig. 



