80 



POLYGONACEAE. - 



Familie 29. 



2—3 mM lang. Sommige zaden zijn driehoekig, andere lensvormig afge- 

 plat , alle glad en glimmend. 0. 3—9 dM. Juli— Herfst. 



Vormen van deze zijn : 



«. agréste x ) Fr. (genuinum 2 ) Gr. et Godr. B. ruderale 3 ) Aschers.) Hier- 

 bij zijn de bladen breeder en stomper. De zijaren zijn ongesteeld of zeer 

 kort gesteeld. De takken staan wijd uit. 



p. bifórme 4 ) Wahlb. (elatum 5 ) Gr. et Godr.) Deze heeft smallere, lang- 

 puntige bladen , lang gesteelde zijaren en rechtopstaande takken. Als var. 

 van deze noemt men a. glandulósiim G ) de Br. met klierachtig behaarde 

 bloemstelen , bij Den Haag en Rithem gevonden , b. hirsütum ~') de Br. 

 (setosum s ) de Br.) met aangedrukt behaarde bloemstelen , bij Den Haag 

 gevonden en c. microspérmum 9 ) de Br. (P. rivulare 10 ) Roth. sec. de Br.) met 

 zeer kleine zaden , bij Den Haag gevonden. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn reukeloos en bevatten dan 

 ook weinig honig. Zij vallen echter nog al op door het vereenigd zijn tot 

 dichte bloeiwijzen. Insectenbezoek is dan ook nog al waargenomen. De 



stempels zijn gelijk- 

 tijdig met de meel- 

 draden ontwikkeld en 

 staan op dezelfde 

 hoogte (fig. 80). Eerst 

 zijn de bloemdekslip- 

 pen en de meeldraden 

 zoo naar buiten ge- 

 bogen, dat de stempels 

 niet aangeraakt wor- 

 den , later buigen zij 

 zich naar binnen en 

 kan spontane zelfbestuiving plaats hebben , doch eerst is er kans op kruis- 

 bestuiving door insecten, daar deze in de kleine bloemen met hunnen kop 

 stempels en helmknopjes aanraken. Zoo er meer dan 5 meeldraden zijn, 

 buigen zich de overige dadelijk naar binnen en veroorzaken spontane zelf- 

 bestuiving. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op bouwland , aan ruigten en slootkanten voor. Bij ons zijn de vormen 

 agreste en biforme beide vrij algemeen. 



Volksnamen. Terwijl de naam perzikkruid opgegeven wordt als in Utrecht 

 en West-Friesland voor deze plant te worden gebruikt en verder voor haar 

 de voor P. tomentosum opgegeven volksnamen in gebruik zijn , wordt zij 

 in het bijzonder in Twente nog bittereik (bittere herik), in ZuidLimburg 

 reuts , in Noord-Brabant en Zeeuwsch-Vlaanderen ritse, op Schouwen en 

 Tholen rutte genoemd. 



De naam christuskruid in Zeeuwsch-Vlaanderen en jezusgras op Texel, 

 Goeree, Overflakkee en in Salland staan in verband met de legende , dat 



vl ht- 



Polygonum Persicaria. 



Fig. 80. 



1. bloem met 5 meeldraden; 2. stamper; 3. bloem met 7 meel- 

 draden. hk de 5 buitenste , lik' de binnenste meeldraden; vb vrucht- 

 beginsel; st stempel; h nectarium. 



') agreste = wildgroeiend. -) genuinum = echt. 



4 ) biforme = tweevormig. •'■) elatum = hoog. 



1 ) hirsütum = ruwharig. s ) setosum = borstelig. 

 lu ) rivulare = beek. 



3 ) ruderale == op puin levend. 



') glandulosum = klierachtig. 



! ') microspérmum = kleinzadig, 



