86 



POLYGONACEAE. — 



Familie 29. 



De vrucht is 3 mM lang, glad en glanzend, omgekeerd hartvormig. 

 Overigens komt zij met P. Convolvulus overeen. O. 6-15 dM. Juli — Herfst. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in Midden- 

 Europa in heggen en kreupelhout voor en is bij ons algemeen. 



P. cuspidatum ') Sieb. et Zucc. (fig. 88). 



De plant heeft een sterk vertakten wortelstok, waaruit vele tot over 2 M hooge stengels 

 komen, die stijf rechtopstaand en rijk vertakt zijn. De leden zijn met kleine roode klieren 



bezet, doch overigens kaal. De bladen zijn breed 

 eirond, hebben korte gekromde stelen, zijn aan den 

 voet breed afgesneden, kort toegespitst, van boven 

 verdiept, van onderen verheven netvormig geaderd 

 met krachtige middennerf. De tuitjes zijn gaaf en 

 loopen in een doornige punt uit. 



De bloemen staan in losse, aarvormige bloeiwijzen 

 in de oksels der bovenste bladen , zij zijn gesteeld, 

 met lang trechtervormig, wit bloemdek met 8meel- 

 draden. 2k Augustus, September. 



Voorkomen. De plant is afkomstig uit Oost-Azië 

 en wordt in tuinen gekweekt. Zij is bij Amersfoort, 

 Monster en Rotterdam verwilderd gevonden. 



P. sachalinénse •) F. Schmidt. 



De plant heeft zeer dikke stengels. De bladen 

 zijn breeder en langer dan bij P. cuspidatum (tot 

 2 dM lang), zij zijn kortgesteeld , eirond of eirond- 

 langwerpig met bijna hartvormigen voet, van onderen 

 meest blauwgroen. 



De bloemen zijn witachtig en staan in eindelingsche 



en okselstandige samengestelde trossen, die korter 



zijn dan de bladen. De schutbladen zijn langen toegespitst. 2-4,5 M. A. September, October. 



Voorkomen. De plant is afkomstig van het eiland Sachalin, wordt bij ons als sierplant 



gekweekt en is bij 's-Gravenhage verwilderd gevonden. 



3. Fagopy'rain 3 ) Tra. Boekweit. 



Bloemdek 5-deelig, bloemkroonachtig, met gelijke, aan de vrucht niet 

 vergroote slippen. Meeldraden 8. Vruchtbeginsel omgeven door een klier- 

 ring. Stijlen 3. Vrucht driekantig, uit het bloemdek stekend. Kiem binnen 



het melige kiemwit liggend , met zeer breede , 

 vlakke , veelvuldig samengevouwen zaadlobben. 

 Plant kaal. Stengel rechtopstaand, meest ver- 

 takt , sappig. Bladsteel aan den voet der korte , 

 scheef afgeknotte , ongewimperde tuitjes uit deze 

 gaand. Bladen glanzend, driehoekig-hartvormig of 

 iets spiesvormig, vaak toegespitst , de bovenste 

 kortgesteeld. Bijschermen in de oksels van schut- 

 bladen, schijntrossen vormend. Bloemen vrij groot. 



Tabel tot het d e t e r m i n e e r e n der soorten van 



het geslacht Fagopyrum. 

 A. 



Polygonum cuspidatum. 



Fig. 88. 



Fagopyrum esculoatum 

 Fig. 89. 



F. esculéntum 4 ) 



Vrucht met scherpe, gaafrandige kanten. 



F. esculentain blz. 86. 

 B. Kanten der vrucht stompachtig , iets getand. 



F. tataricum blz. 88. 

 Mnch. (Polygonum Fagopyrum L.) Boekweit. (Fig. 89). 



') cuspidatum = gespitst. 2 ) van het eiland Sachalin. ) van fagus: beuk en puros: 

 tarwe en heeft betrekking op de overeenkomst der vrucht met de beukenootjes, hierop slaat 

 ook de Nederlandsche naam. ') esculéntum = eetbaar. 



