88 



— CHENOPODIACEAE. 



Familie 30. 



F. tataricum 'jGaertn. (Polygonum tataricum L.) Franse h e boekweit. (Fig. 91). 

 Deze soort gelijkt op de vorige, doch is door de groenachtige bloemen 

 minder opvallend. 



De stengel is rechtopstaand, wat heen en weer gebogen, rond, meest 

 groen. De bladen zijn meest meer breed dan lang, doch overigens gelijk 



aan die bij de gewone boekweit. De tuitjes zijn 

 langer, doch toch nog kort en ongewimperd. 



De bloemen staan in kleine , gesteelde aren in 

 de bladoksels, bovendien is er een eindelingsche, 

 afgebroken aar zonder bladen en die vaak hangt. 

 Samen vormen zij een soort pluim. Het bloemdek 

 is meest groen. De kanten der vrucht zijn stomp- 

 achtig, iets getand. De vruchten zijn spits, dof- 

 bruin, knobbelig. O. 3—7,5 dM. Juli — September. 

 Wegens de groote overeenkomst met de vorige 

 plant is deze vaak over het hoofd gezien . toch 

 valt zii, vooral kort voor den oogst, van verre al op 

 door den groenen stengel. Zij is meest grooter en 

 krachtiger dan de gewone boekweit. 

 Voorkomen. Deze plant is afkomstig uit Siberië en Midden-Azië en 

 met de gewone boekweit ingevoerd. Zij is bij ons op akkers onder de 

 gewone vrij algemeen. 



Volksnamen. Behalve de naam Fransche boekweit , die in Salland 

 gebruikt wordt , wordt vrij algemeen wilde boekweit gezegd , in Zuid-Limburg 

 boekweitwinde, in Zeeuwsch-Vlaanderen franschmannen. 



Fagopyrum tataricum 

 Fig. 91. 



Familie 30. Chenopodiaceae Vent Ganze voet acht igen. 



Bloemen 2- of 1-slachtig. Bloemdek 3-5-bladig, -deelig of -spletig, zelden 

 1-3 bloemdekbladen (Corispermum). Meeldraden vóór de bloemdekslippen 

 staand, soms in kleiner getal dan deze. Helmknopjes zich naar binnen 

 openend. Vruchtbeginsel met 1 bodemstandig, zittend of aan een korten 

 steel hangend eitje. Stempels 1-4. Vrucht meest vliezig, niet opensprin- 

 gend, zeldzaam zich met een dekseltje openend. 



Bladen meest verspreid, alleen de onderste tegenoverstaand, vaak gelobd 

 of vinspletig, zonder steunbladen, soms geheel onontwikkeld (Salicornia). 



Biologische bijzonderheden. De familie der Chenopodiaceae vormt een 

 ook in biologisch opzicht merkwaardige plantenfamilie, in zooverre de 

 groote meerderheid der er toe behoorende soorten tot 2 groepen is te 

 brengen, wat de eischen betreft, die zij aan den bodem stellen. Bijna alle 

 zijn nl. óf halophyten , die dus een zoutbevattenden bodem kunnen ver- 

 dragen en daarop het meest groeien (gesl. Suaeda, Salsola, Salicornia, 

 Obione, Echinopsilon , Kochia, Bèta maritima, Atriplex littorale, Babingtonia, 

 tataricum, laciniata, calotheca) of zoog. ruderalplanten en akkeronkruiden, 

 die dus een humusrijken bodem, liefst met een groot gehalte aan stikstof- 

 verbindingen, verkiezen (Chenopodium-, Atriplexsoorten, Corispermum) en 



') tataricum = Tartaarsch. 



