FAMILIE 30. 



■ - CHENOPODIACFAI . 



103 



Chooopodium album 

 Fig. 108.. 



aan dezen , evenals bij C. opulifolium en bij C. ficifolium vaak een purper- 

 kleurige vlek. 

 De bloemen zijn tot meelachtig bestoven kluwentjes vereenigd, die een 



smalle of uitgespreide pluim vormen , welke geheel naakt of aan den voet 

 bebladerd is. Het bloemdek bedekt de vrucht geheel en heeft gekielde 

 slippen. De zaden zijn 1 ' i inM lang , zwart , 

 horizontaal , glanzend en glad , met scherp gekielden 

 rand. O. 1,5—10,5 dM. Juli — Herfst. 



De soort is zeer veelvormig. Men onder- 

 scheidt als vormen : 



y-. spiedtum ') Koch. Plant dik witmelig be- 

 stoven. Bloeiwijzen tot dichte, rechtopstaande 

 schijnaren vereenigd. Algemeen. 



p. cymigerum -) Koch (C. viride L). Plant 

 groen, weinig bestoven Bloeiwijze los pluim- 

 vormig. Vrij algemeen. 



7. ianccob'itum ó ) Mühlenb. Bladen langwerpig- 

 lancetvormig tot lancetvormig , bijna of geheel 

 gaafrandig. Bloeiwijzen in afgebroken schijnaren. 

 Zeldzaam. 



S. microphyllum 4 ) Coss. et öerm. (C. lanceolatum Merat.) Plant liggend, 

 met kleine bladen. Zeldzaam. 



Biologische bijzonderheid. De bloemen zijn meest sterk proterogynisch. 

 De 3 , zelden 2 , draadvormige stempels zijn al geschikt om stuifmeel op 

 te nemen , als de bloem nog slechts de halve grootte van later heeft . 

 steken dus al uit den knop naar buiten. Is de bloem ontloken, dan zijn de 

 stempels al verdroogd, de 5 meeldraden staan nu uit de bloem , terwijl de 

 bloemdekslippen uitgespreid staan. Als de helmknopjes openspringen, slui- 

 ten zich deze weer, zoodat de meeldraden geklemd zijn tusschen die bloem- 

 dekslippen. Zelfbestuiving is hier natuurlijk uitge- 

 sloten , kruisbestuiving heeft meest door den wind 

 plaats. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in geheel Europa voor op plaatsen, die rijk 

 zijn aan organische stoffen en ook op akkers. Zij is 

 ook bij ons algemeen. 



Volksnamen. Deze algemeen bekende plant heeft, 

 behalve den naam luismelde , die in vele streken 

 gebruikt wordt, ook de namen , blauwe melde, stok- 

 melde en groote melde (Friesland), meyen (Zuid- 

 Hollandsche eilanden en Zeeland). cbenopodiurr. owuubiium 



C. opulifolium 5 ) L. Sneeu wbal-ganzevoet. (Fig. 109). Fig. 109. 



Deze plant is meestal grijs meelachtig bestoven en heeft een rechtopgaanden , hoekig 

 rondachtigen , onbehaarden stengel . soms met zwakke takken. 



De onderste en middelste bladen zijn rondachtig- of eirond-ruitvormig, ongelijk getand, 

 iets drielobbig. De middenlob is weinig langer dan de zijlobben, meest afgeknot of 

 stomp. De hoogere bladen zijn smaller en spitser. Alle zijn ze gesteeld , met een wig- 

 vormigen voet. 



') spicatum = aardragend. 

 lancetvormig. 4 ) microphyllum 



-) cymigerum = bijschermachtiy. •) lanceolatum = 



kleinbladig. s ) opulifolium = sneeuwbalbladig. 



