110 



CHENOPODIACEAE. 



FAMILIE 30. 



10. Obióne ') Gaertn. (Halimus'-) Wallr.). Zeemelde. 



Planten 1-huizig. Mannelijke bloemen zonder schutblaadjes, met 5- of 

 4-deelig, groen bloemdek en 5 of 4 meeldraden, aan den voet van het 

 bloemdek ingeplant. Vrouwelijke bloemen door 2 na den bloeitijd vergroote, 

 hard geworden, zilverachtige, de vrucht omsluitende schutblaadjes omgeven, 

 met een vruchtbeginsel met 2 vrij korte, aan den voet vergroeide stempels. 

 Vrucht vliezig, eirond, samengedrukt. Zaad vertikaal (in de 2-slachtige 

 bloemen horizontaal), lensvormig, zwart of bruin, met vliezige zaadhuid 

 en naar boven gericht worteltje. Bloemen groen- of geelachtig, in gaffel- 

 vormig beginnende bijschermen, meest tot aren of pluimen vereenigd. 



Plant grijsvvitschilferig (deze schilfers ontstaan uit haren, die zich eerst 

 als waterheldere blaasjes boven de oppervlakte verheffen en maken dat de 

 plantendeelen in het zonlicht schitteren. De waterige inhoud dier blaasjes 

 wordt geleidelijk door de plant verbruikt en dan drogen zij op en vormen 

 de meelachtige bekleeding der oppervlakte. Het hier gezegde geldt ook 

 voor de Atriplexsoorten). 



Veelal worden de hier schutblaadjes genoemde deelen om de vrouwelijke 

 bloemen als bloemdek beschouwd. Dit is onjuist, want er is in die bloemen 

 een, hoewel zeer weinig ontwikkeld, bloemdek. Bovendien vindt men bij 

 sommige Atriplexsoorten er soms verscheidene, zelfs mannelijke bloemen 

 binnen besloten. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Obion e. 



A. Heesterachtig, 2-5 dM lang. Stengel liggend en wortelend. Takken opgericht. Bladen 

 tegenoverstaand. Kluwens tot een naakte pluim vereenigd aan den top der takken. 

 Vruchten bijna zittend, met kleine knobbeltjes op de hen omgevende schutbladen. 



O. portalacoides blz. 110. 



B. Kruidachtig. 0.5-3 dM lang. Stengel rechtopstaand, met uitgespreide of opstijgende tak- 

 ken. Bladen verspreid. Kluwens tot trossen vereenigd langs den stengel, de onderste 

 bebladerd. Vruchten langgesteeld met gladde schutbladen. O. peduiiculata blz. 111. 



0. portulacoides 3 ) Moq. Tand. (Halimus portula- 

 coides Wallr., A'triplex portulacoides L.). Zee- 

 melde. (Fig. 120). 



De plant is een halve heester, daar de wortel, 

 en de stengel ook aan den voet, houtig is. Zij 

 is geheel zilvergrijs. De stengels zijn liggend en 

 wortelend met opstijgende takken. 



De bladen staan tegenover elkaar, zijn omge- 

 keerd-eirond , langwerpig of bijna spatelvormig, 

 in een steel versmald, gaafrandig, eennervig, stomp. 

 De bloemen zijn geelachtig, zij staan in dunne 

 aren en vormen aan den top der takken een 

 kleine, onbebladerde pluim, soms zijn er daar- 

 onder eenige bladokselstandige. De vruchten 

 zijn bijna zittend, ieder schutblaadje er om loopt aan den top uit in 3 

 gelijke of ongelijke stompe lobben en is aan de oppervlakte voorzien van 

 kleine, zachtstekelige uitsteeksels. K 5-15 dM. Juli — October. 



Obione portalacoides 

 Fig. 120. 



l ) waarschijnlijk van de rivier Ob of Obi, omdat een soort nl. O. muricata (O. siberica) 

 in Siberië voorkomt en öne: waar. 5 ) van halimos: ziltig, naar de groeiplaats. 



'■■) portulacoides == portulakachtig. 



