FAMILIE 30. 



CHHNOI'ODIACEAE. - 



113 



Atriplex hortense 

 Fig. 122. 



zijn 



ook 



A. hortense ' ) L. T u i n m e 1 cl o (fig. 122). 



De plant is groen en onbehaard en heeft een rechtopstaanden , stomp 

 kantigen stengel, die vertakt is met rechtopstaande takken. 



De bladen staan verspreid , zijn een weinig blauwgroen of soms rood- 

 achtig. Zij zijn dof , aan weerszijden bijna gelijk 

 van kleur. De onderste zijn groot, hartvormig- 

 driehoekig, iets spits, gaafrandig of zwak getand, 

 de middelste langwerpig met een spiesvormigen 

 voet. 



De bloemen zijn groen, zeer klein, zeer kort 

 gesteeld en staan in eindelingsche en oksel- 

 standige trossen , die samen een groote pluim 

 vormen. De vrouwelijke bloemen zijn ten deele 

 zonder schutblaadjes, met een 3-5-deeligbloem- 

 dek en horizontale zaden, ten deele met net- 

 aderige, rondachtig-eironde schutblaadjes, zonder 

 bloemdek en met rechtopstaande zaden. Deze 

 laatste zaden zijn 2-erlei : ten deele zijn zij 



grooter, stomprandig, geelbruin, met hoornachtig kiemwit, ten deele 

 zij kleiner, scherprandig, zwart, met melig kiemwit. 



De vruchtstelen zijn even lang als de vruchten. 



De schutblaadjes en de vruchten zijn iets grooter dan bij A. nitens ; 

 bloeit de plant iets vroeger. O. Soms langer dan 1 M. Juli— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. 

 De plant behoort thuis in Midden-Azië, 

 doch is bij ons, vooral vroeger, wel ge- 

 kweekt als groente, doch tegenwoordig 

 door de spinazie verdrongen. Vrij zeldzaam 

 is zij verwilderd gevonden. 



De var. atrosanguinea Hort. wordt nu 

 nog als sierplant gekweekt. 



Volksnamen. Bij Steenwijk heet de plant 

 wilde spinazie, bij Apeldoorn luizenmelde. 



A. nitens 2 ) Schk. Glanzende melde (fig. 123). 



Deze plant heeft een rechtopstaanden. al of niet 

 vertakten , gladden, doch gestreepten, groenen stengel. 



De bladen zijn gesteeld, van boven glanzend, 

 van onderen grijs- of witschilferig, de onderste en 

 middelste in omtrek driehoekig-eirond of langwerpig, 

 toegespitst, met afgeknotten of bijna spies- hartvor- 

 migen voet, hoekig getand of gaafrandig. De bo- 

 venste zijn langwerpig-lancetvormig, meest ook 

 spiesvormig, vaak gaafrandig. De bloemen vormen 

 schijnaren, die tot een losse pluim vereenigd zijn- 

 De bouw der vrouwelijke bloemen en der zaden is 

 geheel als bij A. hortense. De schutblaadjes zijn stomp, 

 iets spits of toegespitst, gaafrandig, zonder stekels. 

 De vruchtstelen binnen de schutblaadjes zijn veel 

 korter dan de vrucht. O 6—15 dM. Juli-September. 

 De plant gelijkt veel op A. hortense, maar is er 

 dadelijk door de lichtgroen-zilverachtige kleur der bladonderzijde en door den lang uitge- 

 rekten, gaafrandigen top der bovenste bladen van te onderscheiden. 



A 

 tak. 



Atriplex nitens. 



Fig. 123. 

 Bloemdragende stengeltop. 

 7. Vruchtkelk. 



B.Vrucht- 



') hortense = tuin. ! ) nitens = glad. 

 Heukels, Flora. 



