118 



— AMARANTACEAE. — 



FAMILIE 31 



Bloemen klein, in gaffelvormig beginnende bijschennen, die tot eind- en 

 okselstandige, vaak pluimvormig vertakte schijnaren vereenigd zijn. Schut- 

 bladen der bloeiwijze en schutblaadjes der bloemen genaaid. 



Bladen verspreid, gesteeld, gaafrandig of aan den top ingesneden, van 

 onderen vaak met puntjes. 



Biologische bijzonderheid. De planten hebben kleine zaden , die door den 

 wind verspreid worden. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Amarantus. 



A. Stengels en takken min of meer behaard. Bloeiwijze een dichte, niet bebladerde pluim 

 vormend. Bladen lichtgroen, geleidelijk in den steel overgaand. Schutbladen 4-6 mM 

 lang, met bleeke rugnerf. Bloemdek 5-bladig met 5 meeldraden. 



A. retroflexus blz. 118. 



B. Stengels en takken niet of zeer weinig behaard. Eenjarige plant. Bloeiwijzen: oksel- 

 standige hoopjes, tot aan den top bebladerd. Bloemdek 3-bladig met 3 meeldraden. 



a. Stengel bleekgroen of roodachtig, niet vertakt of met opstijgende takken. Bladen 

 naar den top versmald, spits of stomp. Hoopjes bloemen vaak dicht bijeen. 

 Schutbladen lancetvormig, niet stekend, even lang als het bloemdek, korter dan 

 de vrucht A. silvester blz. 119. 



b. Stengel wit, pyramidaal vertakt, met uitgespreide of teruggekromde.takken. Bladen 

 klein, stomp of uitgerand. Hoopjes bloemen zelfs aan den stengeltop vrij ver 

 uiteen. Schutbladen spiesvormig, genaaid, langer dan het bloemdek en de vrucht. 



A. alhus blz. 119. 



A. retroflexus ! L. Papegaai en kruid (fig. 131). 



Deze plant is lichtgroen en behaard. De stengel is rechtopstaand met 



rechtopstaande of uitgespreide takken, kort be- 

 haard, onduidelijk gestreept, beneden los, boven 

 tamelijk dicht bebladerd. 



De bladen zijn langgesteeld, eirond of eirond- 

 langwerpig, stomp, kort stekelpuntig, aan den 

 rand iets gegolfd , naar boven geleidelijk versmald. 

 De schijnaren zijn kort, de bovenste zijn tot 

 een zeer dichte, eindelingsche pluim ineenge- 

 drongen. De bloemen zijn groen. Het bloemdek 

 is 5-bladig, half zoo lang als de schutbladen. 

 De bloemdekbladen zijn stekelpuntig, iets korter 

 dan de rimpelige, 2-3-puntige vrucht. Meel- 

 draden 5. De vrucht is eirond en springt over- 

 dwars open. G. 1,5-9 dM. Juli— October. 



Biologische bijzonderheden. De plant heeft windbloemen , in verband 

 daarmede staan de helmknopjes op teere, slappe helmdraden, bevinden zich 

 de mannelijke bloemen onder de in veel grooter aantal voorkomende 

 vrouwelijke en zijn de 3 stempels in de laatste met zeer groote papillen bezet. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Men meent, dat de plant in de 

 18 e eeuw uit Pennsylvanië in de buurt van Venetië en in Frankrijk is inge- 

 voerd en zich van daar uit in Europa heeft verspreid. Al behoort zij dus 

 niet tot de oorspronkelijke flora van ons land, zoo is zij toch bij ons inge- 

 burgerd en komt vrij menigvuldig op bebouwde gronden, op ruige plaatsen 

 en langs wegen voor. 



Amarantus retroflexus 

 Fig. 131. 



) retroflexus = naar achteren omgeslagen. 



