FAMILIE 31. 



— AMARANTACEAE. - 



119 



De stengel is recht- 



A. silvéster ' Desf. Witte majer (fig. 132). 



Deze plant is onbehaard, bleekgroen of roodachtig, 

 opstaand, gegroefd, bijna onvertakt of met boog- 

 vormig opstaande takken. 



De bladen zijn ovaal- ruit- of lancetvormig, spits 

 of stomp, met wigvormigen voet, aan den top soms 

 uitgerand. 



De bloemen zijn groenachtig, staan in oksel- 

 standige kluwens, die aan den top van den stengel 

 vaak dichter bijeen staan. De schutbladen zijn 

 spits-lancetvormig, even lang als het 3-bladige 

 bloemdek. De bloemen hebben 3 meeldraden. De 

 vrucht is afgerond-ovaal, rimpelig, veel langer dan 

 het bloemdek en opent zich overdwars. S. 2-6 

 d.W. Juli— October. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in Midden- en Zuid-Europa in moestuinen, langs wegen en op 

 onbebouwde plaatsen voor en is bij ons zeer zeldzaam, meestal, zoo niet 

 steeds, aangevoerd. 



A. albus -) L Witte amarant (fig. 133). 



De plant is onbehaard en sterk pyramidaal vertakt. De 

 stengel is wit, evenals de stijve, uitgespreide, terugge- 

 kromde takken. 



De bladen zijn klein, omgekeerd eirond of lancetvormig, 

 soms uitgerand. De bloemen zijn bleekgroen, staan in 

 kleine okselstandige kluwens, zij staan zelfs aan den stengel- 

 top vrij ver uiteen. De schutbladen zijn spiesvormig. 

 genaaid, langer dan het bloemdek. De 3 bloemdekbladen 

 zijn spiesvormig. Er zijn 3 meeldraden. De vrucht is 

 klein, zeer rimpelig, korter dan het bloemdek en springt 

 overdwars open. O. 2-8 dM. Juli— October. 



Voorkomen in Europa en in S'ederland. De plant 

 komt in Zuid-Europa voor, doch is eigenlijk afkomstig 

 uit Amerika. Bij ons is zij alleen bij Scheveningen ge- 

 vonden. F"g- 133 - 



2. Albérsia 3 1 Kth. 



De bloemen zijn meestal 3-, zelden 5-tallig. De vrucht springt meestal 

 niet open. De meeste (zeer korte) schijnaren zitten in de oksels van 

 gewone bladen, alleen de bovenste zijn pluimvormig opeengedrongen. 

 Schutbladen zonder naalden. Overigens als Amarantus. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Albérsia. 



Stengel kaal. Bladen eirond of lepelvormig met een uitranding aan den top, waarin 



een stekelpuntje. Schutbladen korter dan het bloemdek A. Blitum blz. 119. 



Stengel naar boven behaard. Bladen ruitvormig-eirond, aan den top iets spits of stomp, 

 zelden uitgerand. Schutbladen omstreeks zoolang als het bloemdek. A. deflexus blz. 120. 



A. Blitum ; Kth. (Amarantus Blitum L.) Kleine majer (fig. 134). 



De plant is kaal, donkergroen. Uit den penwortel komt een beneden 



silvéster = bosch. : ) albus = wit. 3 ) Naar J. C. Albers, directeur der veeartsenij- 

 school te Berlijn. •) van 't Grieksche: bliton, vroeger de naam voor Chenopodium capitatum. 

 Dit stamt van milton : roodaarde en duidt op iets roods, hier de roode vruchten. 



