126 



— CARYOPHYLLACEAE. — 



FAMILIE 32. 



Herniaria hirsuta 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt door bijna geheel 

 Europa voor op drogen zand- en heigrond en is bij ons vrij zeldzaam. 



Volksnamen. In Utrecht heet de plant duizend- 

 graan, in Overijsel kleine weegbree. 



H. hirsuta ') L. Behaard breukkruid (Fig. 139). 



Deze plant is kort en dicht behaard (verschil met H. 

 glabra), grijsachtig groen. De stengels zijn dun, liggen op 

 den bodem, doch verheffen vaak den top. 



De bladen zijn stijfharig gewimperd, lancetvormig (ver- 

 schil met H. glabra), aan den voet versmald. De onderste 

 zijn tegenoverstaand, de bovenste afwisselend. De steun- 

 blaadjes zijn ovaal of langwerpig, klein, witvliezig. 



De bloemen zijn klein, zittend, in armbloemige hoopjes, 

 tegenover de bladen staand (fig. 139) en korter dan deze. 

 De kelkslippen zijn lancetvormig, behaard, eindigen in 

 een lang borstelhaar (verschil met H. glabra). De zaden 

 zijn bijna lensvormig. ^. 5-15 cM. juli— Herfst. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant kom 1 

 en Zuid-Europa voor op drogen zand- en heidegrond, doch is bij ons alleen 

 bij Diepenveen gevonden. 



H. ciliata ) Bab. Gewimperd breukkruid (Fig. 140). 



Deze plant is weinig behaard en donkergroen. De 

 stengels zijn vrij dun, liggend-kruipend, met takken, die 

 over de geheele oppervlakte behaard zijn. 



De bladen zijn dik, glad, gewimperd, breed, elliptisch 

 of ovaal, niet aan den voet versmald, bijna alle tegen- 

 overstaand. De steunblaadjes zijn breed, wit, lang ge- 

 wimperd. 



De bloemen zijn klein, bijna zittend, in armbloemige 

 hoopjes in de bladoksels (fig. 140). De kelkslippen zijn 

 langwerpig, glad, groen, smal vliezig gerand. 3-. 8-15 

 cM. Juni — Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt aan de zandige en rotsachtige zeekusten van een 



Fig. 139. 



in Midden- 



Herniaria ciliata 

 Fig. 140. 



deel van Europa voor, doch is bij ons bij Apeldoorn en Maastricht gevonden. 



3. Illécebrum ■) L. 



I. verticillatum 4 ) L Grondster (fig. 141). 



Dit sierlijke plantje is geheel onbehaard en heeft 

 een dunnen penwortel, waaruit een stengel komt, 

 die meestal van den voet af in vele, meest roode, 

 draadvormige, liggende, zelfs aan den voet wor- 

 telende takken uitloopt. 



De bladen zijn tegenoverstaand, iets vleezig, 

 omgekeerd eirond, stomp, kort gesteeld, gaafrandig. 

 De onderste paren staan vrij ver van elkaar, de 

 bovenste zijn dicht, vaak zeer dicht opeengehoopt. 

 Zij hebben kleine, ovale, vliezige steunblaadjes. 



De bloemen zijn klein, sneeuwwit, hebben ieder 

 2 vliezige schutblaadjes en zitten in armbloemige hoopjes (bijschermen) in 

 de oksels der bladen. Zij maken den indruk van in kransen te staan (hierop 



Illécebrum verticillatum 

 Fig. 141. 



') hirsuta = ruwharig. 2 ) ciliata = gewimperd. •''■) van 't Latijnsche illecebra: bekoring, 

 wat natuurlijk slaat op de sierlijkheid van het plantje. 4 ) verticillatum = kransdragend. 



