128 



CARYOPHYLLACEAE. - 



FAMILIE 32. 



Een deel der takken ligt meest op den bodem , andere staan rechtop of 

 zijn opstijgend. 

 De bladen zijn smal lancet- tot lijnvormig, spits. 



De bijschermen zijn oksel- en eindstandig. De bloemen zijn klein, groen. 

 De kelkslippen zijn lijn-lancetvormig, smal gerand, uitgespreid en een 

 weinig open na den bloeitijd, in een rechte punt versmald. 



De vruchtkelk is 4 a 4'/ 2 mM lang, glad, 

 met een buis, die aan den top niet vernauwd 

 is, doch wel aan den voet versmald, even lang 

 als de slippen. 



De vrucht is 1 a 2-zadig. O. 5-20 cM. 

 Juli— Herfst. 



Biologische bijzonderheden. In de bloemen 

 zijn meestal slechts 2 a 3 vruchtbare buitenste 

 en 1 of meer vruchtbare binnenste meeldraden. 

 De bloemen worden ondanks dat er vrij wat 

 honig wordt afgescheiden, weinig of niet door 

 insecten bezocht en zijn dan ook meest op 

 zelfbestuiving aangewezen. 



De wijze, waarop de bloem zich gedraagt, 

 is bijna als bij S. perennis, doch de kelk- 

 slippen bewegen zich bij het opengaan niet 

 zoover naar buiten en de bloemen zijn homo- 

 gaam, zoodat zelfbestuiving gemakkelijker kan 

 optreden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. 

 De plant komt in Europa op bebouwde en 

 onbebouwde zandgronden voor en is ook bij ons algemeen, ook op loss. 

 Volksnamen. De plant heet in den Achterhoek van Gelderland kommer- 

 bloempje, bij Barneveld kruipspurrie, in Noord-Brabant waterspurrie. 



S. perénnis ] )L. Overblijvende hardbloem. (Fig. 143). 

 Deze plant is door de bebladerde uitspruitsels, die zij maakt, meer zode- 

 vormend dan de eerste. Zij is blauwgroen met 

 een penwortel, waaruit een aan den voet reeds 

 vertakten stengel komt, die meest opstijgend en 

 behaard is en krachtiger dan bij de vorige. De 

 takken staan naar alle zijden uit, de onderste 

 liggen soms op den bodem. Vrij vaak is de plant 

 beneden rood aangeloopen. 



De bladen zijn lijnvormig, spits. 



De bijschermen staan meest alleen eindelings. 

 De bloemen zijn groenachtig wit. De kelkslippen 

 zijn langwerpig, stomp, breed wit gerand samennei- 

 gend en aan den vruchtkelk gesloten, zonder ge- 

 kromde punt. De vruchtkelk is 4'/ 2 mM lang, 

 glad, met niet samengetrokken buis, even lang als 

 of iets korter dan de kelkslippen. 0. 5-20 cM. 

 Mei— Herfst. 



Scleranthus annuus 



Fig. 142. 

 a. bloem , b. vruchtbeginsel 

 c. bloemdek opengesneden en 

 uitgespreid , d. vrucht. 



Scleranthus pereniiis 

 Fig. 143. 



') perennis = overblijvend. 



