136 



- CARYOPHYLLACEAE. 



FAMILIE 32. 



Sagins. stricta 

 Fig. 153. 



Biologische bijzonderheden. Bij deze soort en de volgende is de inrichting 

 der bloem bijna als bij de vorige, doch de bloemen zijn iets proterandrisch. 

 Reeds tijdens den bloei buigen zich in de open bloemen de helmknopjes 

 zoover naar binnen, dat zij ook dan de stempels aanraken. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt in geheel 



Europa op zandige plaatsen en muren voor. De vorm genuina komt in 



ons land bijna alleen op loss- en kleigrond voor, enkele malen op zandgrond, 



die aan rivierklei grenst en is vrij zeldzaam. De vorm 8. ciliata is zeldzaam. 



8. stricta') Fr- (S. maritima 2 ) Don.) Stijve vetmuur (fig. 153). 



Uit den penwortel komt een van den voet af 

 vertakten stengel, welks takken haardun, stijf en 

 vrijwel rechtopstaand en onbehaard zijn. De bladen 

 zijn lijnvormig, iets vleezig, groen, stomp of kort 

 toegespitst. De bloemen zijn klein, wit, staan op 

 lange, rechte, onbehaarde stelen. De kelkbladen 

 zijn eirond, stomp, zij staan bij de rijpe vrucht 

 uit. De kroonbladen zijn zeer klein, lancetvormig. 

 De doosvrucht is rechtopstaand of iets overhellend. 

 O. 3-10 cM. Mei-Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in West- en Zuid-Europa aan zandige zeekusten voor en is bij ons 

 zeldzaam. 



S. subulata 3 ) Torr. et Gray. Priemvetmuur (fig. 154). 



Dit overblijvende plantje is vrij wat krachtiger dan S. procumbens. Het 

 heeft een wortelstok, waaruit een aantal haarfijne, 

 opstijgende stengels komen , die naar boven iets be- 

 haard zijn en een dichte zode vormen. De bladen 

 zijn lijnvormig, toegespitst, stekelpuntig, aan den 

 rand zwak behaard. De bloemen zijn wit, staan op 

 iets behaarde, lange stelen, die na den bloeitijd eerst 

 gebogen zijn, doch daarna weer rechtop staan. De 

 kelkbladen zijn eirond, behaard, groen met wit- 

 vliezigen rand. De kroonbladen zijn even lang als 

 deze. De doosvrucht is weinig langer dan de kelk 

 (fig. 154). 2J-. 5-10 cM. Juli-Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt op vochtige, zandige plaatsen , vooral in West- 

 en Midden-Europa voor. Bij ons is zij bij Ginkel onder Ede en bij Hilver- 

 sum, Bussum en Oud-Bussum gevonden. Zij schijnt in het algemeen in het 

 Gooi niet zeldzaam te zijn. 



S. nodósa 4 ) Fenzl. Knoopige vetzuur (fig. 155). 



Uit den wortelstok komen een aantal draadvormige, opstijgende, soms 

 liggende stengels, die vrij sterk vertakt en meestal onbehaard zijn. 



De onderste bladen zijn lijn-draadvormig en kort stekelpuntig, de hoogere 

 zijn korter en dragen in de oksels een bundeltje bladen (hierdoor krijgt 



Sagina subulata 



Fig. 154. 



') stricta = stijf. 5 ) maritima = zee. J ) subulata = priemvonnig , hetgeen doelt op 

 de bladen. 4 ) nodosa = knoopig. 



