138 



— CARYOPHYLLACEAE. — 



FAMILIE 32. 



andere helmknopjes open en eerst daarna ontplooien zich de stempels. 

 Ondanks dat er veel honig wordt afgescheiden , is er weinig insectenbezoek 

 waargenomen. Omtrent de bestuiving wordt medegedeeld, dat er uit de 

 opengesprongen helmknopjes vaak stuifmeel in de bloem valt, dat door 

 windstooten op de stempels derzelfde of van naburige bloemen komt. Men 

 vindt ook geregeld kleine zandkorreltjes in de bloemen, die er door den 

 wind ingeslingerd zijn en die van bloem tot bloem gedreven worden en 

 zoo misschien stuifmeel overbrengen. Bij ongunstig weer sluiten zich de 

 bloemen en is spontane zelfbestuiving mogelijk. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan zandige 

 zeekusten in West- en Noord-Europa voor. Bij ons is zij op zulke plaatsen 

 algemeen, vooral in de duinen en ook op zeeklei, die vlak aan de duinen 

 grenst. 



9. Alsïne ') VVhlubg. 



A. tenuifolia 2 ) Whinbg. Heggekruid (fig. 157.) 



Uit den penwortel komt een teere, stijve stengel, die van den voet af 



sterk vertakt is, vaak violet is aangeloopen, 

 terwijl de takken rechtopstaand of opstijgend 

 en alle bloemdragend zijn. 



De bladen zijn priemvormig, 3-nervig, spits, 

 evenals de stengel kaal of klierachtig behaard. 



De bloemen zijn wit en staan in bijscher- 

 men. De bloemstelen zijn draadvormig, langer 

 dan de kelk, ook na den bloei rechtopstaand. 

 Kelkbladen zijn er 5, met smallen vliezigen 

 rand. Zij zijn eirond-lancetvormig, 3-nervig, 

 korter dan de doosvrucht. Kroonbladen zijn 

 er 5, korter dan de kelkbladen (fig. 157a), 

 zij ontbreken soms. Het aantal meeldraden is 

 10, soms 3 — 5. De 3 stijlen staan tegenover 

 de kelkbladen. De doosvrucht is vliezig, 

 langwerpig-kegelvormig, opent zich aan den 

 voet met 3 kleppen (fig. 157b). Zaden talrijk, 

 klein, niervormig, met kleine wratjes. O 

 5—10 cM. Juni, Juli. 



m 



, A,U U II' l F 



Alsine tenuifolia. 

 Fig. 157. 



Biologische bijzonderheden De bloemen 

 a. bioem, b. opengesprongen vrucht, zijn proterandrisch. Wat de ontwikkeling der 



bloemdeelen betreft, is de inrichting der bloem 

 dezelfde als bij Ammadenia. Zelfbestuiving zal wel optreden bij het des 

 avonds sluiten der bloemen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In geheel Europa komt de plant 

 op zandige akkers en muren voor. Bij ons is zij zeldzaam, meest op 

 rivierklei en op zandgrond aan deze grenzende, een enkele maal ook op 

 zeeklei. 



Volksnaam. De plant wordt in eenige streken muur genoemd. 



') van 'tgriesche alsos: kreupelhout. Waarschijnlijk is het vroeger de naam voor Stellaria 

 nemorum , die in bosschen groeit geweest. 2 ) tenuifolia = dunbladig. 



