FAMILIE 32. 



- CARYOI'HYI.LACEAE. - 



139 



10. Moehrfngia l ) L. 



M. trinèrvia-) Clairv. Boschzandkruid (fig. 158). 



Uit den wortel komt een bijna steeds sterk vertakte, opstijgende, soms 

 rechtopgaande stengel , die evenals de meeste andere deelen der plant kort 

 behaard is. 



De bladen zijn eirond , spits, 3-5-nervig, de onderste zijn kleiner, gesteeld , 

 met iets hartvormigen voet, de hoogere zijn grooter en bijna ongesteeld. 



De bloemen zijn wit en staan in een bebladerd bijscherm. De bloem- 

 steeltjes staan eerst rechtop en zijn even lang als het blad, uit welks oksel 

 zij ontspringen, later worden ze langer, staan 

 horizontaal en buigen zich met den top naar be- 

 neden. Kelkbladen zijn er 5, zij zijn spits, 3-nervig, 

 met droogvliezigen rand, langer dan de kroon- 

 bladen. De kroonbladen , soms ontbrekend, zijn 

 gaafrandig, langwerpig, afgerond. Er zijn 10 meel- 

 draden en 2 of 3 stijlen (in de topbloem soms 4). 

 De doosvrucht is eirond en opent zich met 6 

 kleppen (fig. 158). De zaden zijn talrijk, niervor- 

 mig, zwart. O of 0O. 1.5-3 dM. Mei, Juni 



Deze plant is van Stellaria media en S. uliginosa 

 te onderscheiden door de meernervige bladen en 

 de ongedeelde bloemkroonbladen. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn 

 des voormiddags open. Zij zijn zoo goed als homogaam, doch eerst be- 

 wegen zich de buitenste en daarna de binnenste meeldraden naar buiten 

 en dan kan er kruisbestuiving door insecten geschieden. Er is echter 

 weinig insectenbezoek, dus is de kans op die bestuiving gering. Daarna 

 bewegen zich de meeldraden naar binnen, eerst de buitenste, dan de bin- 

 nenste en, daar zich nu ook de stempels naar buiten bewogen hebben, raken 

 de helmknopjes deze aan en zal dan spontane zelfbestuiving optreden. De 

 snelheid van de bewegingen van die deelen der 

 bloemen is zeer afhankelijk van de plaats, waar de 

 plant staat. Op zeer beschaduwde plaatsen geschieden 

 zij zeer langzaam. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In 



Midden- en Zuid-Europa komt de plant in bosschen 



en op beschaduwde plaatsen voor en is bij ons 

 algemeen. 



11. Aren&ria 'j L. 



Moehringia trinèrvia 

 Fig. 158. 



Arenaria serpyllifolia 

 Fig. 159. 



A. serpyllifolia 4 ) L. Zandkruid (fig. 159). 



Uit den penwortel komt een aan den voet 

 sterk vertakte stengel. De takken zijn uitgespreid-opstijgend en zijn gewoon- 

 lijk niet vertakt. Stengel en takken zijn al of niet behaard en rond. 



x ) Naar een duitsch botanicus P. H. G. Moehring f 1792. ') trinèrvia = drienervig. 



) van 'tlatijnsche arena: zand, omdat de plant op zandige plaatsen groeit. 

 «) serpyllifolia = tymbladig , omdat de bladen wel wat op tymbladen gelijken. 



