FAMILIE 32. — CARYOPHYLLACEAE. — 141 



is cylindrisch , langer dan de kelk en springt met 6 diepe, gave, naar buiten 

 omgerolde tanden open (fig. 160). De zaden zijn bijna niervormig, knob- 

 belig. O0 en 2,5-22 cM. Maart— Juli. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn zwak proterandisch. In het 

 begin van den bloeitijd staan de stijlen met de nog niet geheel ontwikkelde 

 stempels rechtop , terwijl de meeldraden al stuiven. Deze zijn zoo naar 

 het midden der bloem gebogen , dat de helmknopjes boven de stempels 

 staan en het afvallende stuifmeel op deze valt en spontane zelfbestuiving 

 kan bewerken. Later buigen de meeldraden zich meer naar buiten en 

 spreiden ook de stijlen zich uit , zoodat er nu bij insectenbezoek kruisbe- 

 stuiving kan plaats hebben. Daar de bloemen echter klein zijn, is daarop 

 niet veel kans. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op allerlei zandige 

 gronden voor , vooral in Midden-Europa Bij ons is zij vrij algemeen ook 

 meest op zandgrond, doch ook wel op rivierklei , die daaraan grenst. Op 

 zeeklei, loss en aan den rand van den duinzoom is zij ook op enkele 

 plaatsen gevonden. 



13. Stellaria ') L. Sterremuur. 



Kelkbladen 5. Kroonbladen 5, 2-spletig of 2-deelig, soms ontbrekend. 

 Meeldraden 10, zelden 2-5. Stijlen 3, draadvormig, staande tegenover de 

 buitenste kelkbladen. Doosvrucht zich aan den top met 3 diepe kleppen 

 openend. Zaden talrijk, afgerond, samengedrukt, knobbelig. 



Bloemen wit, meest in eindelingsche bijschermen. 



Bladen smal of verbreed. Kruidachtige planten. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Stellaria. 



A. Vruchtbeginsel en kelk beneden afgerond. 



a. Stengel rond. Onderste bladen gesteeld. Kelkbladen stomp. Bladen eirond , met 

 of zonder hartvormigen voet. 



aa. Kroonbladen groot, 3 a 4 maal zoo lang als de kelkbladen. Bloemdragende 

 stengels naar boven klierachtig behaard- Bladen hartvormig-eirond, toegespitst, 

 gevvimperd S. nemoram blz. 142. 



bb. Kroonbladen klein, even lang als of korter dan de kelkbladen. Stengels een- 

 zijdig behaard. Bladen eirond, aan den voet iets gewimperd. S. media blz. 142. 



b. Stengel vierkant (vooral beneden). Bladen alle zittend. Kelkbladen toegespitst of spits. 

 aa. Schutbladen kruidachtig. Kelkbladen onduidelijk generfd. Kroonbladen 2-spletig, 



dubbel zoo lang als de kelk. Bladen aan den rand 

 en aan de onderzijde der nerven ruw. 



S. Holostea blz. 143. 

 bb. Schutbladen droogvliezig. Kelkbladen duidelijk 3- 

 nervig. Kroonbladen 2-deelig. 



a. Schutbladen met kalen rand. Bladen blauwgroen , 

 kaal. Slippen der kroonbladen uiteenstaand. 



S. glauca blz. 144. 

 /?. Schutbladen gewimperd. Bladen groen, aan den 

 voet gewimperd. Slippen der kroonbladen naar 

 elkaar toestaand . . . . S. graminea blz. 145. Fig. 161. 



B. Vruchtbeginsel beneden versmald, daardoor de kelk aan den a - Bloem van Stellaria 

 voet trechtervormig (fig. 161Ö). Stengel vierkant. Kelkbladen uiiginosa, ö^ruent. 

 spits, duidelijk 3-nervig. Kroonbladen 2-deelig, korter dan de kelkbladen. 



S. uliginosa blz. 145. 



l ) Van 'tlatijnsche stella : ster, hetgeen slaat op de 5 tweedeelige kroonbladen, die als 

 een sterretje uitstaan. 



