FAMILIE 32. 



CARYOPHYLLACEAE. - 



145 



Stellaria graminea 

 Fig. 166. 



S. graminea ') L. Gras m u il r (fig. 166). 



Deze plant gelijkt veel op de vorige, doch is zuiver groen. Ook hier 

 ligt de stengel eerst, om verder rechtop te staan. Hij is vierkant, onbe- 

 haard , al of niet vertakt. 



De bladen zijn zittend, lancetvormig, spits, aan den voet gewimperd. 



De bloemen zijn vrij klein, wit en staan in ijle, wijd uitstaande, einde- 

 lingsche bijschermen. De schutbladen zijn klein, droogvliezig, aan den 

 voet gewimperd. De kelkbladen zijn lancetvormig, spits, soms behaard. 

 De kroonbladen zijn 2-deelig, met naar elkaar staande slippen, even groot 

 als of iets grooter dan de kelkbladen. De doos- 

 vrucht is langwerpig, ' , langer dan de kelk (fig- 

 166i. 2j.. 1,5-4,5 dM. Mei— Augustus. 



Biologische bijzonderheden. Evenals bij de andere 

 Stellariasoorten krommen zich de bloemstelen bij 

 regen en des nachts, doch zij maken hier naden 

 bloeitijd bijna niet de krommende beweging, die 

 beschreven is bij S. Holostea en S. media. 



De bloemen bloeien 30 a 36 uur. Bij het openen 

 zijn de binnenste meeldraden onderling even lang, 

 doch de buitenste zijn verschillend van lengte. 

 Alle bewegen zich nu snel naar buiten, de bin- 

 nenste het verst, de buitenste niet zoover en 



verschillend en wel de langste het minst. Nu openen zich de helmknopjes 

 en ontlasten hun stuifmeel en dit is beschikbaar voor insecten (vliegen, 

 kleine bijen en kevers zijn als bezoekers waargenomen), die nu ook kruis- 

 bestuiving bewerken kunnen. Nu eerst toch richten zich de stijlen op , 

 buigen de stempels naar buiten en worden deze geschikt om stuifmeel op 

 te nemen (de bloemen zijn dus protrandisch) en, daar nu de meeldraden 

 zich naar binnen buigen, is dan spontane zelfbestuiving mogelijk. Daarna 

 buigen zich de meeldraden weer naar buiten en verliezen de helmknopjes, 

 doch nu staan de stempels geheel vrij voor het ontvangen van stuifmeel 

 uit jongere bloemen en eindelijk bewegen zich bij het verdorren der bloem 

 alle deelen weer naar binnen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan slootkanten, 

 op bouwland , langs wegen in bijna geheel 

 Europa voor en is bij ons algemeen. 



S. uliginósa-) Murr. Moer as muur (fig. 167). 



Op een drogen bodem ontstaat een lage, 

 dunne stengel , die niet vertakt is en een 7-9- 

 bloemig bijscherm draagt, op vochtigen grond 

 echter ontstaan vele liggende , vaak wortelende, 

 lange stengels, die sterk vertakt zijn. De plant 

 s dan blauwgroen (op drogen bodem groen). 

 De takken zijn onbehaard , vierkant. De bladen 

 zijn bijna zittend, langwerpig, spits, aan den 

 voet gewimperd. 



De bloemen zijn klein, wit en staan in schijn- 

 baar zijstandige, armbloemige bijschermen. De schutbladen zijn meest 



Stsllaria iJiginosa 

 Fig. 167. 



■') graminea = grasachtig. 

 Heukels , Flora. 



2 ) uliginósa = moeras. 



1" 



