146 — CARYOPHYLLACEAE. — FAMILIE 32. 



droogvliezig, met onbehaarden rand. De kelkbladen zijn lancetvormig, spits, 

 onbehaard, duidelijk 3-nervig. De kroonbladen zijn 2-deelig, korter dan 

 de kelkbladen (fig. 161b). Het vruchtbeginsel is beneden versmald, daar- 

 door is de kelk aan den voet trechtervormig (fig. 161a). De doosvrucht is 

 eirond, even lang als de kelk en staat op een korten steel (vruchtdrager) 

 (fig. 167). 2L. 5-45 cM. Mei— Juli. 



Van Moehringia trinervia is deze plant gemakkelijk te onderscheiden door 

 den kalen stengel en de 1-nervige bladen. 



Biologische bijzonderheid- De inrichting der bloem , met het oog op de 

 bestuiving, is vrijwel als bij S. graminea. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op moerassige 

 plaatsen en aan slooten in geheel Europa voor en is bij ons vrij algemeen 

 doch bijna alleen op zandgrond. 



14. Moenchia ] ) Ehrh. 



M. erécta 2 ) Fl. Wett. Moenchia (fig. 168). 



Uit den penwortel komt de teere stengel, die meest in de onderste bladoksels eenige 

 bloem- of niet-bloemdragende takken draagt. De stengel is 

 rechtopstaand, de takken zijn opstijgend, alle zijn onbehaard, 

 blauwgroen. 



De bladen zijn weinig talrijk, rechtopstaand, lijn-lancet- 

 vormig, spits, korter dan de stengelleden. 



De bloemen zijn klein en wit, zij staan 1-3 aan den top 

 van lange stelen. De 4 kelkbladen zijn lancetvormig, spUs, 

 witvliezig gerand. De 4 kroonbladen zijn gaaf of iets uitge- 

 rand, korter dan de kelkbladen (fig. 168). Er zijn 4 meel- 

 draden en 4 stijlen, die teruggebogen zijn en tegenover de 

 kelkbladen staan. De doosvrucht is langwerpig, recht, 

 korter dan de kelk en springt met 8 omgerolde tanden open 

 (fig. 168). Soms zijn de bloemen echter 5-tallig. -. 2,5-10 cM. 

 r' April-Juni. 



Moenchia erecta Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 



F - gg in Midden- en Zuid-Europa voor op braakland, op zonnige 



heuvels en in weinig beschaduwde bosschen en is bij ons 



zeer zeldzaam (bij Nijmegen (Watermeerwijk,), bij 's Gravenhage (Beeklaan), bij Simpelveld 



(Lichtenberg), bij Sneek en bij Maastricht gevonden). 



15. Malachium 3 ) Fr. 



M. aquaticum') Fr. Watermuur (fig. 169). 



Deze plant gelijkt het meest op Stellaria nemorum, doch onderscheidt er 

 zich van, doordat aan de bloeiende stengels ook de onderste bladen bijna 

 ongesteeld zijn en aan de 5 (soms echter 3 of 4) stijlen. Uit den wortel- 

 stok komen bloeiende en korte, niet-bloeiende stengels. De bloemstengels 

 zijn slap, wortelen in de onderste knoopen en zijn aan het eind opgericht, 

 zij zijn evenals de bladen zeer los zachtharig, naar boven zelfs klierachtig 

 behaard. De stengels zijn geelbruinachtig, naar boven meer bleek lila, 

 al of niet vertakt. 



De bladen zijn groot, teer, eirond of langwerpig-eirond , toegespitst, meest 



') Naar K. Moench, prof. der botanie te Cassel f 1805. 2 ) erecta = overeindstaand. 



3 ) van 't Grieksche malakos: week, naar den slappen stengel. l ) aquaticum = water. 



