FAMILIE 32. 



1 AkYOl'HYU.ACEAE. - 



155 



Dianthus barbatus 

 Fig. 181. 



ronde, les bebladerde, onbehaarde stengels. De wortelbladen staan dicht bijeen, zijn 

 lancetvormiL; of langwerpig, spits, naar den voet versmald en gaan daar over in de scheede. 

 die dit blad met hel tegenoverstaande verbindt. Zij zijn alle 

 Fijngezaagd en zoodoende scherp. 



De bloemen zijn rood of purper mei witte puntjes, klein, 

 kortgesteeld , dicht opezngehoopf aan den stengeltop, om- 

 geven door smal lancetvormige <>f lijnvormige, spitse, kruid- 

 achtige schutbladen, die tijdens den vollen bloeitijd terug- 

 geslagen zijn en scherp zijn door fijne zaagtandjes aan den 

 rand. De kelkschubben zijn eirond, met ruw behaarden 

 rand en loopen in een lange naald uit. De kelk is cylindrisch, 

 onbehaard met 5 priemvormige tanden. De kroonbladen zijn 

 onbehaard met een getande plaat, die slechts half zoo lang 

 als de nagel is. De doosvrucht is langwerpig (fig. 181). 4. 

 4.ó-t5 dM. Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 elegen bosschen en weiden in Zuid-Europa voor. Bij 

 ons is zij sierplant en op eenige plaatsen verwilderd. 



Volksnamen. Behalve duizendschoon, brukomsstulen, junkerkes en doevenschölkes, welke 

 laatste 3 bij het geslacht Dianthus reeds vermeld zijn, zijn nog bekend de namen baard- 

 anjer (Salland) , boerepronker (Zuid-Holland , Zeeland), lievermannetjes (Noord-Brabant), 

 sissen (Schouwen;, trosvletten (Betuwe) en trosbloemen (Zeeuwsch-Vlaanderen i. 



D. Arméria ') L. Ruige anjelier (tig. 182). 



Uit den wortel komt de rechtopgaande, naar boven vertakte, ronde, los 

 met bladen bezette stengel. Deze is beneden verspreid, naar boven dicht, 

 kort en ruw behaard. 



De bladen zijn lijn-lancetvormig, vooral in de jeugd stijf behaard. Zij 

 staan stijf rechtop en de tegenoverstaande zijn weer : 

 aan den voet met elkaar vergroeid. 



De bloemen zijn bleekrood of bleekrose met witte 

 en aan de keel roode puntjes , die samen in de ge- 

 heele bloem een kransje vormen. Zij zijn klein, kort 

 gesteeld , 2-8 bijeen, opeengehoopt aan den top des 

 stengels en der takken. Zij zijn omgeven door 

 lancet-priemvormige, kruidachtige schutbladen, die 

 rechtop staan en even lang als de bloemen zijn. De 

 kelkschubben zijn lancet-priemvormig, ruw behaard 

 en loopen in een lange naald uit. De kelk is cylin- 

 drisch en behaard. De kroonbladen zijn lang en wit 

 genageld, iets getand. De doosvrucht is cylindrisch 

 (fig. 182). 00. 3-4,5 dM. Juli, Augustus. 



Biologische bijzonderheden. De bouw der bloem is als bij D. deltoi- 

 des, doch de bloemen vallen minder op, doordien zij kleiner zijn. Hier 

 is dan ook spontane zelfbestuiving mogelijk, doordat de stijlen al ontwik- 

 keld zijn, als de helmknopjes der binnenste meeldraden nog stuifmeel bevatten. 

 De buis der bloemkroon is 15 rnM lang en 2 mM wijd, zoodat alleen vlin- 

 ders kruisbestuiving kunnen bewerken. 



Er komen ook zuiver vrouwelijke bloemen voor, waar de helmknopjes 

 in de kroonbuis blijven en zich niet openen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen en 

 aan de randen van deze , doch ook op zonnige heuvels in een groot deel 



Dian'hus Armoria 

 Fig. 182 



'■) Zij heet zoo, omdat zij iets gelijkt op Armeria elongata. 



