156 



— CARYOPHYLLACEAE. — 



FAMILIE 32. 



van Europa voor. Bij ons is zij zeldzaam, op beschaduwden grazigen grond. 



Volksnaam. Ook deze heet in vele streken duizendschoon. 



D. Carlhusianórum ') L. K a r t h u i z e r a n j e 1 i e r (fig. 183). 



Uit den houtigen wortelstok komen bloeiende en niet-bloeiende stengels. Aan de laatste 



staan de bladen dicht opeen , aan de andere verder 

 van elkaar. De stengels staan rechtop, zijn kaal en 

 meest niet vertakt. De bladen zijn lijnvormig, de 

 tegenoverstaande aan den voet weer met elkaar ver- 

 groeid. Zij zijn spits, iets vleezig, met ruwen rand. 



De bloemen zijn fraai rood, zelden wit, kort gesteeld, 

 in 2-8- of meerbloemige hoopjes aan den top der 

 stengels, omgeven door vrij korte, bruinvliezige schut- 

 bladen, die in vorm met de kelkschubben overeen 

 komen. De kelkschubben zijn bruin , omgekeerd eirond, 

 stomp en loopen in een priemvormige naald uit. De 

 kelk is langwerpig, bruin, scherp 5-tandig, korter dan 

 de bloemkroon. De kroonbladen zijn aan de keel be- 

 haard [en hebben een ongelijkmatig getande plaat, die 

 even lang is als de nagel. De doosvrucht is langwerpig 

 (fig. 183). %. 3-4,5 dM. Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant 



komt op zandige heuvels en in bosschen voor in 



ons is zij alleen bij Deventer. Epse (Pessink), Olst en bij 



Dianthus Carthusianorum 

 Fie. 183. 



Midden- en Zuid-Europa. Bij 

 Utrecht (Ezelsdijk) gevonden. 



D. deltoides ') L. Steenanjelier (fig. 184). 



Uit den wortelstok komen bloeiende en niet-bloeiende stengels (de plant 

 is eenigszins zodevormend). De bloeiende stengels zijn opstijgend, cylin- 



drisch, naar boven bijna garfelvormig vertakt, los 

 bebladerd , door korte afstaande haartjes iets ruw. 

 De bladen zijn zacht, vlak, breed lijnvormig, de 

 onderste en die der niet-bloeiende stengels zijn kort 

 en stomp. De rand is iets naar beneden omgeslagen 

 en met korte, stijve haartjes bekleed evenals de 

 middennerf. 



De bloemen staan alleen aan den top der 

 takken, zijn purper, met een donkerder kring 

 om het midden en met lichtere puntjes. Zij zijn 

 vrij klein. De kelkschubben zijn meest 2 in getal, 

 langwerpig. Zij loopen in een priemvormige naald 

 uit, zijn kruidachtig, met een dunvliezigen , wit- 

 of roseachtigen zoom. De kelk is cylindervormig, 

 overlangs gestreept, zeer kort behaard of kaal en vaak roodachtig, hij 

 loopt in 5 priemvormige, spitse tanden uit. De kroonbladen zijn langgena- 

 geld, met een spits getande plaat, die even lang als de nagel en wig- 

 vormig is. De doosvrucht is omgeven door den even langen kelk en 

 is cylindrisch (fig. 184). U-. 22-45 cM. Juni— Herfst. 



Vroeger onderscheidde men de var. /3. glauca met zeegroene bladen en 

 kroonbladen, die wit waren met een roode dwarsstreep, als gevonden in 

 de duinen bij den Haag en de var. y. procera, die langer was en bij Was- 

 senaar was aangetroffen. 



') =Karthauser. Zoo genoemd naar J. en F. Karthauser. die in de 2e helft der 18e eeuw 

 leefden. 2 ) deltoides = deltavormig (om de deltavormige vlek op de schijf der kroon- 



bladen). 



Dianthus deltoides 

 Fig. 184. 



