164 



CARYOPHYLLACEAE. - 



FAMILIE 32. 



Silene rouscipula 

 Fig. 195. 



insectenbestuiving. Van de 10 meeldraden ontwikkelen er zich eerst 5 en 

 steken uit de buis, daarna volgen de 5 andere. In de vrouwelijke steken 

 de stempels ook uit de buis. Er zijn meer mannelijke dan vrouwelijke 

 planten. 



De kleverige stengel maakt dat kruipende diertjes de bloemen niet kun- 

 nen bereiken. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in Midden- 

 Europa op kale heuvels en zandige plaatsen voor en is bij ons bijna uit- 

 sluitend in de duinen gevonden, doch daar vrij vaak. 



S. muscipula L. Vlie gensilene (fig. 195). 



Deze plant heeft een penwortel , waaruit een rechtopstaande, vertakte, onbehaarde, doch 

 naar boven sterk kleverige stengel komt. De onderste bladen 

 zijn omgekeerd eirond, stomp, de bovenste lijn-lancetvormig, 

 spits. 



De bloemen zijn rood, staan rechtop, zijn kort gesteeld en 

 staan in een regelmatig, los bijscherm. De vruchtkelk is 

 langwerpig, aan den top samengetrokken, onbehaard, 10-ner- 

 vig met lancetvormige, spitse tanden. De kroonbladen zijn 

 2-spletig, aan de keel met lange, stompe schubben en een 

 geoorde nagel. De doosvrucht is langwerpig, 3 a 4 maal 

 zoo lang als de behaarde vruchtdrager (fig. 195). 2-4 dM. O. 

 Mei— Juli. 



Voorkomen. De plant komt aan rotsachtige kusten in Zuid- 

 Europa voor en is bij ons alleen bij Rotterdam als aange- 

 voerd waargenomen. 



S. nütans) L. Nachtsilene. (Fig. 196). 

 Uit den vrij korten wortelstok komen bloeiende 

 en niet-bloeiende stengels. De eerste zijn rechtopgaand, dicht met korte 

 haren bekleed, beneden dicht, hooger meer verwijderd bebladerd en daar 

 klierachtig. 

 De bladen der wortelrosetten zijn langgesteeld , spatelvormig, meestal 

 spits of toegespitst, de stengelbladen worden ge- 

 leidelijk korter gesteeld, zij zijn lancet-lijnvormig, _ 

 hooger lijnvormig en gaan ten slotte in de kleine, 

 bijna schubvormige schutbladen over. Alle zijn 

 behaard. 



De bloemen zijn vuilwit . soms roodachtig, althans 

 voor den bloei hangend en staan in een lange ijle, 

 eenzijdige pluim. De kelk is buis-, iets knotsvormig, 

 klierachtig behaard met spitse, eironde tanden. De 

 kroonbladen zijn langgenageld , de nagel is niet ge- 

 oord, de plaat veel kleiner dan deze, met spits lancet- 

 vormige schubben aan de keel. De doosvrucht is 

 klein, ovaal-kegelvormig, iets langer dan de kelk, 

 met korten, behaarden vruchtdrager (fig. 196). 

 2J.. 3-6 dM. Mei— Juli. 

 Biologische bijzonderheden. Zijn de bloemen over dag vuilwit en lijken 

 zij als uitgebloeid, des avonds tegen 8 uur ontplooien zich de kroonbladen, 

 de helder witte binnenvlakte wordt zichtbaar (in de schemering is wjt het 

 sterkst opvallend) en de bloem begint een hyacintengeur af te geven tot 

 3 uur des nachts, dan beginnen al spoedig de kroonbladen weer in te 



Silene nutans 

 Fig. 196. 



i muscipula = vliegenvangend. 



') nutans = knikkend. 



