166 



— CARYOPHYLLACEAE. — 



FAMILIE 32. 



nerven min of meer borstelig behaard. De kroonbladen hebben een tot 

 over het midden ingesneden plaat en schubben aan de keel. De doosvrucht 

 springt met 6 breede, spitse tanden open, is door den kelk omsloten en heeft 

 een zeer korten vruchtdrager. De zaden zijn platbol, knobbelig. O. 2-10 

 dM. Juli, Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan randen van 

 wegen en op bouwland in Zuidoost-Europa voor en is bij ons alleen aan- 

 gevoerd en vrij zeldzaam. 



S. pénduia ') L. Hangsilene (fig. 198). 



Deze plant is nog al veranderlijk in uiterlijk en gelijkt soms wel op Melandryum rubrum. 

 Zij is kort en dicht behaard, naar boven wat kleverig. De 

 stengel is slap, aan den voet vertakt. 



De onderste en middelste bladen zijn gesteeld, stomp, 

 vaak stekelpuntig, de bovenste zijn zittend en spits. Alle zijn 

 langwerpig. 



De schutbladen zijn vaak bladachtig. De bloemen zijn rosé 

 en staan in schijntrossen, die alleen of 2 aan 2 staan; zij 

 hangen. De kelk heeft 5 stompe tanden, is bijna cylinder- 

 vormig, later omgekeerd-eirond. De kroonbladen zijn 2-spletig 

 met schubben aan de keel. De zaden zijn weinig samen- 

 gedrukt met afgeronden rug. O. 3-4,5 dM. Juni— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is in- 

 heemsch in Zuid-Europa, doch bij ons sierplant en is eenige 

 malen verwilderd gevonden. (Eem bij Amerfoort , Dordrecht 

 (opslag met graan), Utrecht). 



Silene pendula. 

 Fig. 198. 



S. Arméria 2 ) L. Pekbloem (fig. 199). 

 Uit den penwortel komt een rechtopgaande sten- 

 gel, die niet of reeds beneden vertakt is, en 

 evenals de geheele plant onbehaard en blauwgroen is (alleen boven is de 



stengel vaak iets kleverig). 



De onderste bladen zijn klein, lancetvormig, 

 naar den voet versmald, vrij spits, de hoogere 

 zijn langwerpig, met breeden voet, stomp, de 

 bovenste hebben een stengelomvattenden voet en 

 zijn eirond, kort toegespitst. Alle zijn gaafrandig. 

 De bloemen zijn lichtpurper, zelden wit, recht- 

 opstaand , vrij talrijk en vrij kort gesteeld , zij staan 

 in gevorkte bijschermen. De kelk is onbehaard, 

 roodachtig, smal knotsvormig, met ovale, afgeronde 

 tanden. De kroonbladen zijn vrij groot, uitgerand, 

 met lancetvormige schubben aan de keel en niet 

 geoorden nagel. De doosvrucht is langwerpig, 

 even lang als of langer dan de onbehaarde vrucht- 

 drager , omstreeks even lang als de kelk en opent zich met 6 omgerolde 

 tanden. Zij is dicht bij den voet 3-hokkig. © en OO. 1,5-6 dM. Mei— Herfst. 

 Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn proterandrisch, de honig ligt 

 16 a 18 mM diep. Zij worden over dag door vlinders bestoven. Tegen 

 het opkruipen van diertjes naar de bloemen is de plant beschut door de 

 kleverige hoogere leden van den stengel. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen , op 



Silene Armeria 

 Fig. 199. 



>) pendula =: hangend. 



2 ) Afleiding, zie Dianthus Armeria. 



