180 



RANUNCULACEAE. 



FAMILIE 35. 



Europa, doch wordt ook vaak in tuinen en perken en ook in heggen aan- 

 geplant. 



In ons land komt de Berberis in bosschen voor, doch meer in duinvalleien. 

 Daar wordt zij nog al eens aangetroffen en komt haar standplaats goed 

 genoeg overeen met de straks genoemde zonnige heuvels, om te mogen 

 vermoeden, dat zij een natuurlijke is. Ook komt zij nog al op loss in 

 Z.-Limburg voor. Enkele andere vindplaatsen wijzen er op, dat daar verwil- 

 derde sierplanten zijn aangetroffen. 



2. Epiméclium ') L. 



E. alpinum a ) L. E p i m e d i u m (fig. 213). 



Uit den horizontalen wortelstok komt een rechtopgaande, ronde, onbehaarde stengel, 



die slechts een blad draagt. Dit blad schijnt den 

 top van den stengel te vormen , want het staat even 

 als de stengel, recht naar boven en de steel is even 

 dik als de stengel. De eigenlijke voortzetting van 

 den stengel is echter de bloemsteel; deze staat 

 schuin en is dunner. 



Het blad is meestal dubbel 3-tallig, is aan alle 

 vertakkingen voorzien van kleine steunblaadjes en 

 daar ook behaard. De blaadjes zijn gesteeld, hart- 

 vormig-eirond . gewimperd-gezaagd , spits of toege- 

 spitst. 



De bloemen staan in een al of niet vertakten tros. 

 In het eerste geval zijn de zijtakken meestal 3- 

 bloemig. Alle bloemstelen zijn met gelede klier- 

 haren bezet. De kelkbladen, 4 in getal, zijn groen- 

 achtig rood, vallen vóór het opengaan der bloem 

 af en zijn half zoo lang als de kroonbladen. De 

 kroonbladen, 4 in getal, staan tegenover de kelkbladen, 

 zijn bloedrood, hol , spits en staan wijd uit. De 

 bijkroonbladen zijn geel, korter dan de kroonbladen 

 en liggen er tegen aan. Zij hebben het stompe, 

 gesloten einde naar buiten, het open einde naar 

 binnen gekeerd en zijn met den rand der opening 

 aan den bloembodem vastgehecht. De meeldraden • 

 zijn 4 in getal, staan rechtop en tegenover de 

 kroonbladen. De vrucht is een veelzadige, hauw- 

 achtige doosvrucht. 22-30 cM. 2J.. April, Mei. 

 Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort in het Oostelijk Alpengebied 

 in de bergbosschen thuis, doch wordt als sierplant aangekweekt. Zij is bij ons op een 

 buitengoed bij Dordrecht gevonden en is dus daar zeker een verwilderde sierplant. 



Tot deze familie behoort ook de in onze tuinen niet zeldzame, Noord-Amerikaansche 

 sierstruik, Berberis aquifolium Pursh., de groenblijvende berberis. 



Epimedium alpinum. 



Fig. 213. 



a. bloem, b vrucht, in doorsnede. 



Familie 35. Ranunculaceae Juss. Ranonkelachtigen. 



Het eenvoudigste kenmerk, waaraan men de tot deze familie behoorende 

 planten kan herkennen, is het bezit van vele meeldraden, die op een gewonen 

 bloembodem zijn ingeplant en de aanwezigheid van vele stampers. Toch 

 gaan deze kenmerken niet steeds door, want, wat de meeldraden betreft, 

 daalt het aantal daarvan bij enkele Batrachinmsoorien tot 10, bij Xanthor- 

 rhiza en Myosuriis tot 5. En wat de stampers aangaat, is er bij Nigella 



i) epimy'dios was de naam voor een onbepaalde plant. Naar de samenstelling uit epi: 

 op en my'dios: Medicago, zou het een op luzerne voorkomende woekerplant geweest zijn, 

 misschien een Orobanche soort. =) alpinum = Alpenbewonend. 



