FAMILIE 35. RANUNCULACEAE. - 183 



A. ranuncüloides , Ranunculus auricomus en Ficaria verna te beschouwen 

 zijn. Ook groeien in bosschen Ranunculus polyanthemos, R. nemorosus, 

 Aconitum Lycoctonum en Actaea spicata, doch deze komen meer in berg- 

 bosschen voor en bij ons dan ook bijna uitsluitend in Zuid-Limburg. 



Eindelijk moeten nog als akkeronkruiden genoemd worden Myosurus 

 minimus, Ranunculus arvehsis, Delphinium Consolida en Nigella arvensis. 



1 . Clématis l ) L. C I e m a t i s. 



Bladen tegenoverstaand, oneven gevind, met gesteelde blaadjes. Kelk 

 regelmatig, 4-bladig, gekleurd. Kroonbladen ontbrekend. De stampers 

 vormen een hoofdje. De stijlen verlengen zich meestal na den bloeitijd 

 en eindigen in een vedervormig behaard aanhangsel. Bloemen wit of 

 violet, alleenstaand of een pluim vormend. Stengel is meestal houtig en 

 klimmend. 



Tabel tm het determineer en der soorten van liet geslacht Clématis. 



A. Blijvende stijl lang, gebaard. 



o. Stengel kruidachtig. Kelkbladen wit, met aan de buitenzijde zacht behaarden rand. 



C. recta blz. 185. 

 b. Stengel houtig (heester), klimmend. Bladen rankend. 



aa. Bladen dubbel gevind. Blaadjes meestal smal. Kelkbladen aan de rugzijde 



met viltigen rand. Helmknopjes 3-4 mM lang . . . . C. Flammula blz. 185. 



bb. Bladen enkel gevind. Blaadjes breed. Kelkbladen aan weerszijden viltig. 



Helmknopjes 1-2 mM lang C Vitalba blz. 183. 



B„ Blijvende stijl kort, kaal. Stengel houtig (heester), klimmend. Blaadjes Ie orde3-tallig 

 of 5-tallig gevind. Bloemen alleenstaand. Kelkbladen van buiten dunviltig met kale 

 middenstreep C. Viticella blz. 185. 



Van de 4 hier genoemde soorten komt eigenlijk alleen C. Vitalba iets 



meer algemeen in het wild bij ons voor. De 3 andere zijn slechts een 



enkele maal waargenomen. Alle soorten zijn geschikt voor sierplanten, 



doch het meest treft men als zoodanig C. Viticella tegen muren en 

 prieelen aan. 



C. Vitalba -) L Boschrank (fig. 214). 



De houtige stengels zijn ver vertakt, kruipend of klimmend in kreupel- 

 hout en heggen door middel van de bladstelen der blaadjes, die zich als 

 ranken om de voorwerpen hechten. 3 ) 



') van het Grieksche klèma: rank, wat op de eigenschap van verschillende soorten slaat, 

 om te klimmen. 



2 ) Vitalba is waarschijnlijk een verkorting van vitis alba, wijnstok met witte bloemen, 

 naar de gemeenschappelijke eigenschap van het klimmen. 



3 ) C. Vitalba behoort dus tot de lianen. Lianen zijn strikt genomen alle gewassen , 

 die van lang gelede stengels voorzien zijn en gebruik maken van andere gewassen, om 

 steun te krijgen en zoodoende hunne bladen en bloemen van den bodem verheffen, om ze 

 een gunstigen stand te geven. Zoo opgevat, behooren een 170-tal in Europa voorkomende 

 plantensoorten er toe. Gewoonlijk rekent men er echter alleen de heesters toe, welke die 

 eigenschap bezitten en dan beperkt zich het aantal in ons land tot 3, nl. het klimop, de 

 kamperfoelie en de boschrank. Het klimop alleen vormt hechtwortels en kan door middel 

 daarvan zich hechten aan de boomen, de andere hebben dunne, slingerende stammen , 

 die zich winden of door middel van de bladstelen vasthouden. De typische lianenvorm 

 hoort in de tropische bosschen thuis. 



