186 



RANUNCULACEAE. - 



FAMILIE 35. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort inde Oostenrijksche kuststreek 

 in heggen en struiken thuis en is bij ons aan de Maas bij Boxmeer gevonden. Ook hier 

 zullen wij wel weder met een verwilderde sierplant te doen gehad hebben (deze plant 

 wordt nl. vaak als sierplant aangetroffen). 



2. Thalictrum V L. Ruit. 



Kruidachtige, overblijvende planten met een min of meer" beblader'den 

 stengel. Bladen verspreid staand, met een in een scheede uitloopenden 

 steel, afnemend veelvoudig gevind, met van onderen bleekere blaadjes, 

 die vaak kleine steunblaadjes bezitten. De bloemen vormen een pluim- 

 of schermpluimvormige bloeiwijze, zijn klein, zonder bloemkroon, doch met 

 een 4-5-bladigen, meestal weinig gekleurden kelk, die veelal korter is dan 

 de lange meeldraden. Vruchtjes 4 — 16. 



De wortel der planten werkt afdrijvend en bevat een gele kleurstof, die wel in de ververij 

 gebruikt wordt. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Thalictrum. 



A. Vruchtjes groot, driekantig, met gevleugelde kanten, gesteeld, ongestreept. Bloemen 

 (meeldraden) bleeklila. Helmdraden naar boven verdikt . T. aquilegiïolium blz. 186. 



B. Vruchtjes klein, zittend, overlangs gestreept. Helmdraden overal even dik. 



a. Bloeiwijze pyramidaal of eirond. Bloemen vrij ver van elkaar, even als de meel- 

 draden hangend. Blaadjes rondachtig of wigvormig-omgekeerd eirond. Oortjes 

 der bladscheeden rond, stomp, vaak in slippen gedeeld . . . T. minus blz. 186. 



ó. Bloeiwijze met bijna even hooge takken. Bloemen dicht opeenstaand, evenals de 

 meeldraden rechtopstaand. Blaadjes meest 3-spIetig, die van de onderste bladen 

 rond-omgekeerd eirond of langwerpig-wigvormig, die der bovenste langwerpig of 

 lijnvormig. Oortjes der bladscheeden breeder dan deze . . . T. flavum blz. 186. 



T. aquilegifólium '-) l. Akeleiruit (fig. 218). 



Uit een korten , krachtigen wortelstok komen vele ronde , krachtige , zwak gestreepte , niet ver- 

 takte stengels, die evenals de bladen berijpt of onberijpt zijn. 

 De bladen zijn 2-3-voudig gevind , dofgroen en kaal , 

 met rondachtige of omgekeerd-eironde, gekartelde blaad- 

 jes en schelpvormige oortjes aan dei voet der stelen. 

 De blaadjes zijn tegenoverstaand, korter of langer gesteeld 

 en hebben aan den voet der stelen steeds kleine, breede, 

 stompe steunblaadjes. 



De bloeiwijze is rechtopstaand en rijk vertakt. De kelk- 

 bladen zijn groenachtig, klein, langwerpig en vallen 

 spoedig af. De meeldraden zijn in de open bloemen 

 bolvormig uitgespreid. De vruchten zijn glad , langwerpig, 

 aan den top toegespitst (fig. 218). 6-12 dM. 3-. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In Zuid-Europa 

 groeit de plant in de bergstreken op hooge weiden en in 

 bosschen. Zij wordt als sierplant gekweekt en is bij ons 

 eenmaal bij Nijmegen gevonden. Dit zal wel een ver- 

 wilderde sierplant geweest zijn. 



T. minus ) L. Kleine ruit (fig. 219). 



Van deze soort onderscheidt men in ons land 3 vormen nl. de y.. dunense , 

 de ,a fle.ruosum en de y. silvaticum. Men kan deze als volgt onderscheiden. 



a. dunense*) Prod. Stengel gestreept, rechtopstaand, aan den voet 

 met eenige bladlooze scheeden. Blaadjes gekarteld of ingesneden naar den 

 top en wel 3-tandig tot 3-spletig, soms 5-tandig, met van onderen uit- 



i M 



Thalictrum aquileg-ifolium 

 Fis. 218. 



!) Waarschijnlijk van het grieksch thallein: groen worden enictar: snel , naar den snellen 

 groei der soorten. '-') aquilegifólium beteekent akeleibladig ) minus = klein. 



*) dunense = in de duinen groeiend. 



