FAMILIE 35. — RANUNCULACEAE. — 189 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze echt hygrophile plant komt 

 in bijna geheel Europa op vochtige plaatsen voor. In ons land is zij 

 vooral eigen aan de lage veenstreken van Friesland, Noord- en Zuid- 

 Holland en Utrecht, hoewel /ij ook in enkele veenstreken van Groningen 

 en Overijsel niet ontbreekt. Zij komt echter niet in alle lage veenstreken 

 voor. doch haar voorkomen aldaar is veeleer plaatselijk, doch op die 

 plaatsen dan ook vaak algemeen. Behalve langs de vaarten en veenplassen 

 in die streken is zij ook, doch niet algemeen, waargenomen op kleigronden 

 (in vochtige weiden en aan waterkanten) en in vochtige duinpannen en op 

 vochtige , zandige plaatsen. 



Opmerking. In den eersten druk van den Prodromus wordt ook als 

 afzonderlijke soort vermeld T. Morisonii GmeL, doch deze is in den 

 2 en druk weggelaten en wordt als een vorm van T. flavum beschouwd. 



::. Aneinóiie ') L. Anemoon. 



De tot dit geslacht behoorende planten onderscheiden zich van Thalictrum- 

 soorten, doordat hier, in plaats van een gewonen, vertakten en bebladerden 

 stengel , alleen een bloemstengel wordt aangetroffen , die meestal slechts 

 eene bloem draagt, waaronder een krans van 3 schutbladen aanwezig is. 

 De bloem is door den sterk gekleurden kelk sterk opvallend (de bloemkroon 

 ontbreekt ook hier). Die kelk is regelmatig, 5-15-bladig, spoedig afvallend , 

 langer dan de meeldraden. 



De anemonen zijn over het algemeen sierlijke gewassen en vele soorten 

 ervan worden dan ook als sierplanten gekweekt. 



Biologische bijzonderheden. De Anemone nemorosa, ranunculoides en 

 ook Apennina zijn eigenlijk boschplanten , hetgeen b.v. ook blijkt uit den 

 vorm der bladen en uit den bloeitijd. Evenals alle kruidachtige planten 

 van den boschbodem toch bezitten ze groote, breede, vlakke, dunne onbe- 

 haarde, zoog. schaduwbladen. Verder uit den bloeitijd. Zij bloeien vroeg, 

 evenals de meerderheid der boschplanten en gebruiken dus het licht vóór 

 het niet meer op den bodem doordringt door de bebladering der boomen. 

 Bloeien, assimileeren en rijpen der vruchten, alles geschiedt snel achtereen. 

 Ook stelt de losse humusbodem der bosschen den sterk vertakten , horizon- 

 talen wortelstok in staat, om gemakkelijk voort te groeien. 



Merkwaardig is verder bij Anemone nemorosa en ranunculoides de perio- 

 dieke beweging der bloemstelen, die gepaard gaat met het sluiten en openen 

 der bloemen. Op zonnige, warme dagen staan de bloemstelen rechtop en 

 zijn de bloemen met de opening naar boven gericht; tegen den avond en 

 bij aanhoudenden regen sluiten zich de bloemen en krommen zich de bloem- 

 stelen zoo sterk, dat het meest uitstekende deel der bloem geheel naar 

 beneden is gekeerd (vooral temperatuurwisseling heeft hierbij invloed). Op 

 die wijze zijn de bloemen tegen regen , dauw en groot warmteverlies beschut. 



Waarschijnlijk werkt bij Anemone nemorosa de aanwezigheid van een 

 paarsachtige kleurstof (anthocyaan) aan de buitenzijde der kelkbladen mede 

 om ze open te doen gaan. De eerste zonnestralen toch , die des morgens 



') Van het grieksche anémos: wind. naar de spoedig afvallende en door den wind 

 medegevoerd wordende kelkbladen. 



